Monday, August 27, 2012

One Last Date


ONE LAST DATE

Teaser:
          Katelyn lives her life bitter. Loner at palaging masungit. Iyan ang pinagsisigawan ng kapatid niya at sinabing walang lalakeng magtatiyaga sa ugali niya. But the hell she care.
          Hanggang sa dumating ang kinakapatid niya na si Seoff galling New York at ginulo na nito ang buhay. Madalas siyang kinukulit nito at ginagalit sa maraming pagkakataon.
          Ngunit sa kabila ng lahat, hindi napigilan ni Katelyn ang puso na mahulog dito dahil lubos niyang nakilala ito. At sa unang pagkakataon ay natuto siyang magpahalaga. Hanggang malaman niya na isa lang pustahan ang lahat. Na hindi siya mahal nito at pinagbigyan lang nito ang nag-iisa niyang kapatid.

Caption:
“Wala akong pakialam kung anuman ang nakaraan mo. Ang mahalaga ay ang ngayon at ang kinabukasan nating dalawa na magkasama.”

“Masaya ako kapag kasama kita. Kapag kausap ka. Wala na akong mahihiling ngayon kundi ang maging asawa kita. At mabuhay kasama mo. My life has just begun that I have you now with me.”

“Sabihin mo sa’kin kung paano pigilan ang nararamdaman ko sa’yo. Habang lalo mo akong inilalayo sa’yo, lalo lang nadaragdagan ang kagustuhan kong mapalapit sa’yo.  Kate, Just let me fall for you.”

“Mahal kita. Matagal ko nang nararamdaman ito. Hindi ko lang maamin dahil sa katangahan ko.”

CHAPTER 1
Tahimik na naupo si Katelyn sa kaliwa ng mommy niya habang ito ay nasa kabisera.  Nakatungo ito at seryosong nagbabasa ng broadsheet. Kasunod niya ay ang kapatid niya na si Anika na naupo katapat niya. In front of them was one heavy breakfast meal.
“Mom.” Narinig niyang tawag ni Anika. Kumilos ang mga mata niya upang tingnan ito at gumalaw muli iyon patungo sa ginang.
“Can I ask you something?” patuloy ni Anika sabay subo ng sandwich. Napailing siya habang sinasalinan ng fresh orange juice ang baso niya. Sigurado siyang may ikukulit na naman ang kapatid niya.
“Ano ‘yon?” maiksing tanong ng ginang.
“Ahm…may vacation house sa Bulacan ang parents ng classmate ko. He invited-”
“He.” Biglang umangat ang mga mata nito nang marinig ang huling sinabi nito.
“Yeah, He. Dahil lalake siya.” Anika said.
“At may kinalaman ba ang ‘He’ na ito sa itatanong mo?” tanong nito na muling ibinalik ang tingin sa babasahin. Inabot ng kanang kamay nito ang tasa ng kape at ininom iyon.
“Mom.” Napipikon nang sabi nito. Nakita nitong nakangisi siya kaya binigyan siya nito ng masamang tingin.
           “The answer is still no.” Hindi pa man nalilinaw ni Anika ang pakay ay sagot kaagad ang sinabi ng ginang. She grinned.
          “Naman! Mom-” hindi nito naituloy ang isasambit nang makita nitong pinadidilatan niya ito.
          Sa ganoon madalas nauuwi ang pag-uusap nilang mag-iina kapag magpapaalam si Anika na may nais makipag-date dito. Dahil hindi pa nangyayari na pumayag ang mommy nila na may manligaw kay Anika. Ang dahilan ay nag-aaral pa ito.
Anika is currently second year college and pursuing Bachelor of Science in Architecture and just turned eighteen. Samantalang siya ay freelance interior designer na. At kung gaano kabrusko ang kurso nito ay siya namang kabaligtaran ng ugali nito. Ito nga dapat ang kumuha ng kursong design at hindi siya.
          Her sister was a natural diva. Mahilig sa mga gimmick at mahilig makipagkaibigan. Kahit na gumuguhit ito ng mga plano ay pumipilantik naman ang mga daliri nito sa kaartehan. Mga katangiang hindi makikita sa kanya. She was the perfect opposite of her sister except on the gender. At dahil na rin sa taglay nitong kagandahan na nakuha nito sa kanilang ina ay hindi mapipigilan na may mga kalalakihan na manligaw dito. Na mahigpit namang tinututulan ng ginang.
          “Ikaw, Kate? Wala ka bang date?” tanong ng ginang at napanganga si Anika.
Sa tuwing hihirit ang kapatid niya ng pagpapaalam ay sa kanya nito ipinapasa ang pakikipag-date. Kung anong tigas ng patakaran nito na hindi pa maaaring magka-boyfriend ang kapatid niya ay siya namang pagtulak nito sa kanya na magkaroon. At her age of twenty-five and still single, dapat daw na magboyfriend na siya. The idea that she hated.
          Sandaling nahinto ang pag-abot niya sa tray ng loaf bread at pasimpleng umismid. Hindi man siya nagulat sa sinabi nito ay hindi pa rin niya naiwasang mainis.
          “Mukha ba akong desperadong magka-boyfriend kagaya ni Nikka?” may halong iritasyon niyang tanong.
Umangat ang ulo nito at tumingin sa kanya. Itinupi nito ang broadsheet nang nakatingin pa rin sa kanya at inilapag iyon sa gilid ng mesa. Muli itong uminon ng kape.
          “Bakit ba may pakiramdam ako palaging ayaw ko sa sagot mo? You are always taunting.” Kalmado ngunit seryoso nitong sabi.
          Umangat nang bahagya ang kilay niya. “I’m Sorry. Hindi lang kasi maganda ang tanong ninyo.”
          “At sino namang lalake ang mag-aaksayang makipagdate sa’yo, aber? Look at you sister. Daig mo pa ang witch sa hitsura mo.” Ganting pangbubuska ni Anika. She just smirked. Wala kasi siyang nakikitang mali sa kanyang histura. Para nga sa kanya ay mas mukhang disente pa siya kaysa dito na palaging na mini-dress at makapal ang make-up.
          “And look at you little sister-”
          “Hindi na ako bata, Manang.” Agap ni Nikka.
          “At ano ka naman? Paris Hilton wanna be.” She sneered.
          Umangat ang gilid ng labi ni Nikka tanda ng inis nito sa kanya. At akmang magsasalita ito nang sumabad ang ginang.
          “Girls! Walang sinabi sa inyo ang mga palengkera sa lakas ng boses ninyo.”
          Umikot ang mga mata niya saka sumandal at ganoon din ang ginawa ng kapatid niya. Hindi na bago na magtalo sila sa harap ng mommy nila dahil sa pagkakaiba ng ugali nila. Nasa pitong taon ng agwat ng edad nila at sadyang magkaiba ang mga nakahiligan nila kaya maraming bagay din ang hindi nila napagkakasunduan. Isa na nga doon ang konsepto ng pakikipagrelasyon.
          Not the she was a self confessed feminist. Ito lang bagay na sa tingin niya ay hindi gustong pagtuunan ng pansin. Isang pag-aaksaya ng oras at lakas ang ‘boys hunting’ na gustong-gustong ginagawa ni Anika. Bukod sa pagdi-design ay inuubos niya ang oras sa pagbabasa ng kung anung-anong libro tungkol sa general knowledge. Kaya nagmumukha siyang anti-social dahilan upang maging aloof ang ibang tao sa kanya. Even Anika called her unfriendly. Ngunit anuman ang sabihin, kahit salungatin man ni Anika ang pag-uugali niya, alam na alam ng mga ito kung bakit bigla siyang nagbago at naging sarado sa pagngiti.
          “Mom, please? Until what age you’ll let me date? Promise ko naman-”
          “At sasabihin mo sa’kin na buntis ka. Nagbabasa ka ba ng newspaper kagaya nito?” putol nito saka itinuro ang broadsheet sa tabi.
          Anika rolled her eyes in boredom. “Mom, pwede ba? Dudugo na ang tainga ko sa mga sinasabi mo. It is a common issue, I knew it now. At hindi ako stupid to ruin my life.”
          “And I am not stupid either to finance you if ever you get pregnant.” Mabilis na sagot ng ginang sa tonong tila hindi nagbibiro.
          Halos matapon mula sa bibig ni Kate ang iniinom nang hindi mapigilang tumawa. Mukhang marunong sumagot ang mommy niya para hindi lumusot ang kapatid. At natatawa siya sa nakikitang hitsura ni Anika.
          Malakas na napasinghap si Anika dahil sa narinig. Pikon na pikon na ito at mukhang nawalan na ito ng ganang kumain dahil tumayo na ito.
          “Well, siguro kailangan kong maging old maid kagaya ni Ate.” Said Anika mocking.
          “Ano? Ako, Old maid?” she reacted surprisingly.
          “Oo!”
          “Nikka, tama na.” Saway naman ng mommy nila at inis na umalis si Anika.
          “Nikka!  Saan ka pupunta?” Tawag ng ginang dito ngunit hindi pinansin ng dalaga ang ina.
          “Kailan ba niya maiintindihan ang sinasabi ko?” iiling-iling na tanong na mommy niya.
          “Kapag naging old maid siya?” nakaangat ang mga kilay niyang sagot.
          Nagbuntong-hininga ito. Umalis ito sa pagkakasandal sa upuan saka nagsalita. “Let’s forget that old maid thing. Hindi naman ako naniniwalang hindi kayo mag-aasawa. Gusto ko lang na matapos muna ni Nikka ang pag-aaral kagaya mo.”
          “Yeah. Iparinig n’yo ‘yan sa kanya at greater than hysterical na naman ‘yon.” Patuya niyang tugon at ininom ang juice.
“I don’t intend on that aspect.” Hindi siya pinapatulan nitong tugon. “Anyway, tutal pinag-uusapan na rin natin ang tungkol sa date. Maybe-”
Kunwa’y may bigla siyang naalala at tumayo. Gusto niyang iwasan ito sa sasabihin nito dahil sigurado siyang may i-rereto na naman ito sa kanya. Hindi na yata ito mauubusan ng single guy na ipapareha sa kanya.
“I have to go na pala, Mom. Kailangan kong i-meet ‘yong kliyente ko.” Sinasabi niya iyon habang inuubos ang kanyang juice.
“At kailangan talagang umiwas ka?” pagpigil ng ginang.
“No.” kunot ang noo niya. “I just need to go.”
          “But I was supposed to tell about your ninang Sabrina’s son has just arrived last week from New York. At may inihandang party ang ninang mo dahil wedding anniversary din nila. We’re going.”
          Mabilis siyang umiling upang tumanggi. “I can’t. Si Nikka na lang isama n’yo.”
          “Yes, she’s going too. Pero isasama rin kita.”
          “Hindi talaga ako makakasama.” Pagpupumilit siya.
          “Are you sure?” naninigurong tanong nito.
          “U-huh.”
          “U-huh.” She rephrased. “Sigurado ka?”
          “Mom…”
          “Sasama ka. And that’s final.”
          She snorted sharply. Nakita iyon ng kanyang ina. “At ano? Akala mo ligtas ka? If Nikka can’t date, you can’t say ‘No, I don’t want to go’ either.”
          “Akala ko malaya ako sa bahay na ‘to.” She almost exclaimed.
          “Oo naman. Bakit hindi? You are free saying no.”
          “Pero hindi naman ‘yon masusunod.” Mapikon-pikon niyang sabi.
          “At some point that’s yes. Aalis na ‘ko.” Ito naman ang tumayo.
Tahimik siyang lumapit at hinalikan ito bilang paalam. Then her mother walked out the dining area. Inihatid niya ito ng tanaw. Muli siyang naupo at itinuloy ang pagkain. Hindi siya nagmamadali dahil mamaya pa naman ang usapan nila ng kanyang kliyente. Palusot lang niya iyon kanina.
          Nag-iisip si Kate ng maaaring idahilan upang hindi makasama sa party na sinasabi ng mommy niya. Dahil kapag nangyari ang kinatatakutan niya ay itututlak na naman siya nito sa sinasabi nitong anak ng ninang niya. And she hated when her mother do that. Na parang walang lalaking nagkaka-interest sa kanya. At wala naman siyang pakialam doon. Hindi naman niya pinapangarap ang magkanobyo. Tanging si Anika lang may gusto noon.
          Katelyn and Anika grew up with their mother alone. Bata pa lang silang magkapatid nang iwanan sila ng kanilang ama. Sa hindi malamang dahilan ay bigla na lang itong nagbago at iniwan sila. At lubos na nasaktan ang kanilang ina sa pangyayari. May ilang buwan ding nasaksihan ni Katelyn ang gabi-gabing pag-iyak nito. Kaya sa murang edad ay naiintindihan niya kung gaano kahirap ang masaktan ng taong iyong minamahal. At natanim sa isip niya ang galit sa sariling ama. Na hindi nito pinahalagahan ang kanilang pamilya at nagawa sila nitong ipagpalit sa ibang pamilya. Marahil mas mahal ng kanyang ama ang bago nitong pamilya ngunit natimo ang sakit at hapdi dulot ng paglisang iyon.
          That particular hurt seeded to her. Kaya ipingako niya sa sariling hindi ipagkakatiwala ang kanyang pag-ibig sa kung sinong lang na lalaki. Ayaw niyang maranasan ang dinanas ng kanyang ina. Ayaw niyang masaktan. Parang hindi niya kakayanin. Kaya bago pa man mahulog ang kanyang puso ay iniiwasan na niya iyon.
Sa kasalukuyan ay abala siya sa pagtulong sa kanyang ina na pamahalaan ang kanilang family business na isang designing company. Sinimulan ito ng kanyang mga magulang may sampung taon na ang nakakaraan. Few of their services cater on corporate, residential, retail, trade shows and production designs. Marami nang hinawakang malalaking proyekto ang PinoyGara Design Services kaya hindi na kataka-taka na isa na sila sa kilalang kumpanya pagdating sa designing. At sa malao’t madali ay sa kanila na ni Anika malilipat ang pamamahala noon. Ito ang pilit niyang pagkaabalahan at hindi ang pilit na isinisiksik ng mommy niya sa kanya.
          She was happy being single. Hindi man iyon ang nakikita ng lahat lalo na ng kapatid niya. She is enjoying her profession in designing. Doon niya nakikita ang happiness na tila hindi kayang ibigay kung magmamahal man siya. At least, for her, hindi siya masasaktan ng kanyang trabaho. Hawak niya ang sariling oras. Yes, you are committed to it, but you can stop and walked away if you want to. Ibang gamit ng puso ang kailangang sa kanyang passion. You can give everything at sigurado kang maiibigay din nito ang kaligayang inaasahan mo. She doesn’t need a perfect date because falling in love for her is a waste.
CHAPTER 2
Hindi na mabilang ni Katelyn kung ilang beses na siyang nagbuntong-hininga. Hindi na rin niya alam kung ilan na ang pinigil niyang hikab.
Her poise was trying to cost with her yellow chiffon mini-dress. Same with her hair styled on a slicked back bun. Kung hindi pa siya tinakot ng mommy niya na itatapon ang favorite sneakers niya ay hindi niya isusuot iyon at magpapaayos. Kaya nagkasya na lamang siya sa manaka-nakang pilit na ngiti at ilang pakikipag-palitan ng salita sa ilang bisita.
          Naisip niya na sana’y katabi niya si Anika ngunit naroon ito at nakikipag-usap sa kung sinu-sinong bisita. And most are men. Na kung siya ang papipiliin ay umuwi na lang siya at natulog.
          “I think hindi na darating si Seoff. Better luck next time.” narinig niya ang pabulong na sabi ng mommy niya nang makalapit ito. Hindi niya ito nilingon. Isang mahinang buga ng hangin ang ginawa niya.
          “There will be no next time.” Palipad-hangin niyang tugon. Tiningnan siya ng ginang at kunwa’y ngumiti siya.
Laking pasalamat niya nang kaninang dumating silang mag-iina sa Mansiyon ng mga Montreal ay wala ang anak ng mag-asawa. The guy was said to be from New York. Matagal daw itong naninirahan sa ibang bansa dahil doon ito nag-aral ng kolehiyo.
“But.” Biglang sabi ng kanyang ina. “Ang sabi ng ninang mo ay hahabol daw siya. He can’t pass the chance na makilala ka. Look at you, my beautiful daughter.”
          “Mukha siyang naghihintay sa walis niya at lilipad na.” narinig nila ang boses na iyon. Lumingon sila at nakitang papalapit si Anika. Umismid siya nang tumabi ito sa kanya.
          “Don’t be so bitter, my little darling.”
          “Mom, ilan beses ko pa bang uulitin sa’yo na hindi na ako bata. I’m already eighteen.”
          “And immature.” Singit niya at akmang susugurin siya nito nang pumagitna ang mommy nila. Hindi niya iyon pinansin.
          “Cut your fight, please. Kahit limang minuto lang. Hi, Sabrina!” Hindi na sila nakahuma nang kaagad na lumapit si Sabrina Montreal. Ang matalik na kaibigan ng mommy nila at ang ina ng missing in action na si Seoff.
          “Hello, there.” Nakangiti nitong tugon.
Sabrina Diaz-Montreal was a popular socialite in the country. Galing ito sa prominenteng pamilya ng mga Diaz na nagmamay-ari ng malalaking Hacienda sa southern tagalalog. At asawa nito si Alfon Montreal na kasalukuyang president ng pinakamalaking construction company sa bansa, ang PowerSite Builders Inc. At ang mommy niya ang design consultant ng kumpanya dahil isang licensed designer ito.
“What can I say? Parehong magaganda ang mga anak mo. Look at them.” Nasisiyahang komento nito na palipat-lipat ang mga mata sa kanila ni Anika.
“Oh, thank you.” Nalulugod na sagot ni Anika. She snorted. Halatang inaasahan na nito ang ganoong papuri o mas tamang sabihing hinihintay nito.
“Are you Katelyn? The older one? Ikaw ang inaanak ko, right?” tanong nito sa kapatid niya at kitang-kita niya ang pagkagulat sa mukha nito. Mabilis na gumana ang isip niya.
“No. She is the immature one. I’m Katelyn.” Hinagilap niya ang kamay nito at kinamayan iyon.
          “Oh, I’m sorry.” Hinging paumanhin ni Sabrina ngunit hindi ito pinansin ni Anika.
“Epal.” Sambit ni Anika patungkol sa kanya. At nagtatakang lumingon si Sabrina na mabilis namang sinalo ang mommy nila.
“Huwag mo na sana silang pansinin. They are sometimes like that. Alam mo na…kids.”
Nakakaunawang tumango ito at ngumiti. “Well, sana nga may mga anak din ako ng kagaya sa’yo. Nag-iisa lang kasi si Seoff namin at lalake pa. See? You can’t find him anywhere. Isipin mong kauuwi lamang niya galing New York.”
“Boys will be boys.” Tanging nasabi ng kanyang ina. Tumango naman si Sabrina.
Lumipad naman ang tingin nito sa kanya at pinagmasadan siya. Ayaw man aminin ay nailang siya sa pagtitig nito. Isang beses pa lang siya nitong nakikita. Noon lamang sanggol pa siya at nabinyagan kaya marahil hindi siya nito natandaan.  Madalas kasi itong nasa kung saan-saang bansa.
“Tama ang mommy mo. You’re pretty.” Sabi nito. Wala sa sariling naitungo niya ang ulo. She knew she blushed. Paano ba naman ay isang compliment iyon galing sa isang napakagandang babae tulad nito. At ito ang unang pagkakataon na may nagsabi sa kanya noon bukod sa kanyang ina. If felt good in some ways.
“Excuse me.” Biglang singit ni Anika at walang lingon-likod na lumayo. Hinabol nila ng tingin ito at alam niyang hindi nito nagustuhan ang nangyari. Anika love to be adored. Sanay ito na ito ang sentro ang atensyon. At mas sanay ito na nakatatanggap ng mga papuri mula sa ibang tao. Bigla siyang nakaramdam ng pag-aalala para dito.
“Mom, Ninang. Kukuha lang ako ng maiinom.” Pasimple niyang paalam at tumango naman ang mga ito. Tila hindi napansin ang kakaibang ikinilos ni Anika.
Lumayo siya upang sundan ang kapatid. Nakita niyang pumasok ito sa loob ng mansiyon ngunit pagpasok niya ay hindi niya ito makita. Marahil humalo ito sa maraming bisita. Saka niya nakita ang daan patungo sa likuran. Tinungo niya iyon.
Muli siyang lumabas at sa gilid ay may makipot na pasilyo patungo sa likurang bahagi ng bahay. Malamlam ang liwanag na umiilaw sa pasilyo ngunit pagdating sa dulo nito ay maliwanag na maliwanag.
Hindi pa man niya lubos na nakakarating ay may naririnig siyang lumalagaslas na tubig. At namangha siya nang narating ito. Isa itong Japanese inspired garden. The place is very magical. Punung-puno iyon ng samu’t-saring halaman at bulaklak na pulos oriental. May man-made stone bridge na sa ilalim ay isang lagoon na nakapalibot sa isang pavilion na nasa gitna ng hardin. Sa dulo ay isang man-made stone fall. Iyon ang nariring niya kanina. Bukas ang naglalakihang metal framed lantern sa palagid dahil sa gabi. She was mesmerized. Nahiling niya na sana ay siya ang nagdesign ng lugar na iyon. The concept was very detailed. Kahit na ang mga bato na siyang tungtungan ay pare-pareho na nagsisilbi ring dekorasyon.
Biglang nawala sa loob niya ang paghahanap sa kapatid at dahan-dahang nilibot ang hardin. Inakyat niya ang hindi naman kataasang tulay at tumayo sa gitna noon. Sinilip niya ang lagoon at nakita niya ang sariling repleksyon. She sighed and smiled. Dahan-dahan siyang naglakad patungo sa pavilion habang nasa lagoon pa rin ang paningin.
Nasisiyahan niyang pinagmamasdan ang tahimik na lagoon nang bigla ay mapasinghap siya nang may nakitang nahulog  na nakasinding sigarilyo mula sa kung saan. Mabilis niyang hinanap ang pinanggalingan noon upang sitahin. How rude of that whoever to ruin this beautiful place?
“Sinong-”
“Yes?” mabilis na tugon ni Seoff nang galit na lumingon sa kanya ang magandang dalaga na nakangiti sa lagoon.
“Basurahan ba ‘to para dito mo itapon ang sigarilyo mo?” pagtataray nito sa kanya. He half smiled.
          Nagkibit-balikat muna siya bago sumagot. “Oh, I thought it is okay.” At hindi naapektuhang nagsindi muli siya ng sigarilyo. Napasimangot ito sa ginawa niya.
          Akala niya ay siya lang naiinip sa party na pakana ng Mama niya. Natuwa siya nang may isa pa palang walang balak makipag-plastikan sa mga bisita. He never hated parties. Sa katunayan sa New York ay hindi na niya mabilang kung ilang party na ang napuntahan niya at kalaunan ay magigising siya kinabukasan na may nakayakap nang babae sa kanya.
He got used to that until he said he wanted to graduate. Hindi naman siguro tama na habang buhay na lang siyang ganoon. He just turned thirty-one at wala pa siyang nagiging matinong karelasyon. Pinakamatagal na marahil ang limang buwan.
Nang tawagan siya ng Mama niya at sinabing gusto na ng Papa niya na pag-aralan na niya ang pagpapatakbo ng kumpanya ay hindi na siya nagprotesta. Kaagad siyang nag-resign sa trabaho sa isang construction company at umuwi sa Pilipinas. Isa pa ay ayaw niyang isang amerikana ang mapangasawa. He still prefers a Filipina. Dahil tanging dito lang niya sa Pilipinas makikita ang pinakamalambing na babae at ang pinakamagaganda. Tulad na lang ng nakikita niya ngayon.
“Bored?” maiksing niyang tanong sa dalaga. Nag-iwas ito ng tingin bilang sagot. Tila ayaw nitong kausap siya. Muli siyang humithit at muli ring itinapon ang hindi pa nauubos na sigarilyo.
Tumawa siya. “Snob.”
“Pakialam mo.” Pabulong nitong sagot at inakala marahil nito na hindi niya iyon narinig. Mabilis siyang lumapit dito.
“Bakit naririto ka? Hindi ka-”
“Ano ba?” gulat nitong sita sa kanya. Marahil hindi nito namalayan ang paglapit niya kaya ganoon na lang gulat nito. Ngunit naroon pa rin ang ganda nito kahit na halos magsalubong na ang kilay nito sa sobrang sama ng tingin sa kanya.
“Bakit ba ang sungit mo?” tanong niya. Umatras ito. Napatawa naman siya.
“Gusto mo ba dito? This is my favorite part of the house.” Sabi niya.
The lady snorted. “Talaga? Hindi halata.”
He chuckled at tumingin ito sa kanya. “Masyado ka kasing seryoso. But your eyes are full of desire when I saw you. Sinong iniisip mo? Boyfriend mo?”
“Ano?” lukot ang mukha niutong tanong saka umiling. Alam niyang nayayabangan ito sa kanya. Masyadong maliwanag ang mga reaksyon nito.
“Ayaw mo nang may kausap ‘no?” tanong niya. Singhal ang isinagot nito. “You’re not like those people.”
“Pabayaan mo nga ako.” Pagtataray nito sabay talikod. May kung anong nagtulak sa kanya at hinagip ang braso nito.
“Ang kapal ng mukha mo.” Tila uusok ang ilong nito sa galit sabay pagbawi sa braso nito. Akala pa niya ay sasampalin siya nito kaya bahagya din siyang nagulat.
“I’m sorry.” Nakaangat ang mga kamay na hinging paumanhin niya.
 Binigyan siya nito ng masamang tingin saka ipinagpatuloy ang naudlot na paglayo. Gusto niya itong pigilan ngunit baka tuluyan na itong magalit sa kanya. Hinayaan na lang niya ito at pinanood ang nakaka-enganyo nitong paglayo.
Ngayon pa lang niya nasabi na magiging masaya ang pag-uwi niya dahil asa wakas ay may isang babae na umagaw ng kanyang kuryosidad at atensyon. Masyado itong suplada pero alam niyang hindi ito uubra sa kakulitan niya.

“Kaasar.” Katelyn grabbed some air to relax and walked. Hindi yata marunong magpigil sa kayabangan ang lalaking iyon. Pakiramdam sa sarili ay walang kapintasan. Kaya iniwan na lang niya ito. Wala siyang panahon na patulan ang kahambugan nito kahit na hindi maikakaila ang kagwapuhan nito.
Dapat ay lalabas na siya nang salubungin siya ng kapatid. “Saan ka nanggaling? Hinanap mo ang walis mo ‘no?”
“Yeah. Pero hindi ko nakita. Mukhang nauna nang umuwi.” Walang gana niyang sagot.
Tumawa ito. Umiiling na nag-iwas ng tingin. May dumaang usher na may dalang drinks at kumuha doon si Anika ng isa. “Gusto mo?”
Tiningnan niya ang inalok nito. “No.”
“Okay.” Nagkibit-balikat ito saka sinimsim ang inumin. “This party is boring.”
“Bakit?” she asked.
She rolled her eyes and said, “Wala pang nahahagilap ang maiilap kong mga mata na isang gwapong lalake. Gosh.”
“May nakita ako.” Sagot niya.
Gulat at nagtataka itong lumingon sa kanya. “Ikaw? As in ikaw?”
          Tumango siya at nagtaas ito ng kilay. “As in ako.”
          Anika laughed exaggeratedly. “At kailan mo pa natutunan na tumingin ng gwapo? Alam mo ba ‘yon?”
          “Oo naman.” Mayabang niyang sagot na hindi dito nakatingin. Sinundan ni Anika ang tinitingnan niya. Sadyang tumingin siya dito at napangiti na lang siya nang makita ang pagbilog ng bibig nito sa sobrang gulat. Nanlalaki rin ang magaganda nitong mata.
          “Totoo ba ‘yan?” paknit ang mata ni Anika sa lalaking tinitingnan niya. Ito ang lalaking sinungitan niya kanina. Kahit na abot hanggang anit niya ang inis dito ay hindi din niya kayang itanggi ang taglay nitong kagwapuhan. Umaapaw din ito sa sex appeal. Iyon nga lamang ay nakakapikon ang asta nito. At tama siya sa naging reaksyon ni Anika. She knew it kaya hindi na siya nagtaka.
          “Mayabang naman.” Nasabi niya.
          Nilingon si Anika. “Shut up, Ate. Hindi lahat kagaya mong masama ang ugali.”
          She smirked. “Well, he does.”
          “Really? Rapist ba ‘yan?” Interesadong tanong nito.
          “Hindi ko alam.”
          “Ang sabi mo kilala mo siya.” Mainis-inis ito.
          “Hindi ko sinabing kilala ko siya ‘no. I said, I saw him.”
          “Bitter ka lang kasi sigurado ako na hindi ka niya mapapansin.” Ani Anika.
          “Nikka. Wala akong pakialam kung pansinin man niya ako o hindi. It’s not a big deal.”
          She chuckled. “Oo nga naman. Man hater ka nga pala. I’m sorry I forgot. Balak mo nga palang maging old maid.”
          Hindi na niya ito sinagot dahil muli nitong ibinalik ang tingin sa lalake. Nakita nila itong nakikipag-usap na ilang bisita. Hindi na nawalay ang mga mata ng kapatid niya dito na bawat kilos nito ay pinapanood nito. Hanggang sa lapitan sila ng mommy niya at ng ninang Sabrina niya.
          “Narito lang pala kayo.” Ani Sabrina.
          “Mom, pwede na ba akong umuwi?” kaagad na paalam niya sa mommy niya.
          “Maaga pa, Kate.” Pagtanggi ng mommy niya.
          “Tama ang mommy mo. Hindi ka ba nag-eenjoy?” nakangiting singit ni Sabrina.
          Siya namang pagsingit ni Anika. “Masanay na kayo sa kanya. Anti-social ‘yan e.”
          Tiningnan niya ito ng masama ngunit wala naman sa kanya ang atensyon nito kundi naroon pa rin sa lalake.
          “Oh, I think I saw my son, Seoff.” Biglang sabi ni Sabrina. “One moment. Tawagin ko lang siya.”
          Sandali itong lumayo upang lumapit sa sinasabi nitong anak. Sinundan nilang tatlo ang paglayo nito at ganoon na lang pagkagulat nilang dalawa ni Anika nang makita kung sino ang nilapitan nito. Iyon ay walang iba kundi ang lalaking kinaiinisan niya at sinungitan niya kanina sa garden.
          “Hawakan mo ‘ko, Ate. I think I’m gonna faint.” Maghihisteryang kumapit si Anika sa kanya. Hindi na siya nakasagot dahil kahit siya ay aminadong biglang kinabahan. Hindi dahil sa natatakot siya sa lalake, kundi dahil sa kakaibang tingin nito sa kanya habang papalapit ito sa kanila kasama ng ninang niya.
CHAPTER 3
Tulad ng nakagawian ay tahimik na naupo sina Katelyn at Anika sa harap ng hapag-kainan nang umagang iyon. Nagbabasa ng daily broadsheet ang mommy nila.
“Mom.” Pasimple niyang tawag sa ina.
“Oh, this is new. Mukhang ikaw may kailangan sa’kin instead of Nikka’s date frustration.” May gulat na pahayag ng ginang. Itinupi nito ang babasahin at hinarap sila.
“May sasabihin sana ako.” Panimula niya. Si Anika ay tahimik lang na nakamasid sa kanya habang tahimik na kumakain.
“Oh, darling. Just tell me may boyfriend ka na.” Tila nagmamakaawang sabi pa ng ginang sa kanya.
“Mommy.” Saway niya. “Magpapaalam lang sana ako na gusto ko nang kumuha ng sariling unit. I want to practice my independence.”
Napag-isipan niya kagabi na marahil tama para sa kanya na humiwalay na sa kanyang ina. Tutal naman ay nasa edad na siya at professional na. At isa pa, gusto niyang mataksan ang pakikialam nito sa lovelife niya.
“Oo nga Mommy.” Sa unang pagkakataon ay pangsang-ayon ni Anika. “Baka pwede akong sumama kay Ate.”
“Shut up, sweetheart. Dito ka sa bahay.” Malumanay at nakangiti ngunit malamang saway ng ginang sa kapatid. Sumimangot si Anika. Humarap ito sa kanya.
“Bakit bigla-bigla naman yata? Problema ba?” tanong ng ginang.
“I just thought.” Tangi niyang nasabi.
“Pag-iisipan ko.” Sagot ng ginang at akmang magsasalita si Anika nang pigilan nito. “It is still a no for you Nikka. Eat.”
Hindi siya umimik. Hindi na niya sasalungatin ang sinabi nito dahil hindi rin naman siya mananalo. At isa pa, kung gagalitin niya ito at baka hindi siya mapagbigyan nito.
Napatingin siya sa nakasimangot na kapatid. Nakatingin din ito sa kanya. Nakaramdam siya ng bahagyang pagkahabag dito. Alam niyang walang masamang hiling si Anika. Her only wanted her freedom. Ngunit mahigpit naman ang ina nila. Hanggang,
“Mom, wala ka bang plano para kay Nikka?” panimula niyang tanong. Muli siyang tiningnan ni Anika. Nagulat ito. She winked.
“The best life, I think.” sagot nito.
Huminga muna siya nang malalim bago sumandal sa upuan habang hawak ng tinidor. Nilaru-laro niya ang syrup ng pancake niya.
“Eighteen na siya so I think hindi na dapat mahigpit ang mga rules sa kanya. Maybe you can…” hindi niya naituloy ang sasabihin dahil uri ng tingin ng ginang sa kanya.
 “Hindi naman siya nakakulong dito sa bahay. She can go wherever she wants. Pwede niyang gawin ang gusto niya. So, anong problema?”
“Yeah, alam ko ‘yon. I mean sa ibang bagay like…dating.” Sagot niya saka tiningnan ang magiging reaksyon ng ginang. Si Anika ay tahimik lang na nakamasid.
“Oh, that thing. Bakit? Naisip mo na ba ngayong makipagdate?”
“Si Nikka ang pinag-uusapan natin hindi ako. Gusto niyang subukan na makilala ang male section so I guess hindi siguro masama kung pagbigyan mo siya.”
“Tama.” Pasimpleng singit ni Anika.
Mapakla ang naging tawa ng ginang. “Ikaw, wala ka bang balak kilalanin ang ‘male section’?”
She rolled her eyes. “No, I don’t, ever.”
“Gano’n naman pala. Nikka can’t date…ever.” Nangingiting sagot ng ginang. Sabay silang nagbuntong-hininga ni Anika.
“Okay.” Biglang sabi ng ginang at nabubuhayan ng pag-asang nilingon ito. “Let’s have a deal.”
Napangiwi siya. Mukhang mapapasubo siya.
“What now?” hindi pa man ay naiinis na niyang tanong.
“Nikka can date if you date.” Sagot at napaungol siya. Ganoon din si Anika. Tumawa ang kanyang ina. Sumandal ito.
“Wala na. Wala nang pag-asa.” Tanging nasabi ni Anika.
“Wow.” She said as if wanted to vomit. “Ang lakas ng trip mo, Mom. Hindi halatang walang paraan para pumayag ka sa gusto ni Nikka.”
“There is my sweet child. Ikaw.” Naka-angat ang mga kilay na sagot nito. She groaned.
“Iyon na nga ang punto, Mom. I-don’t-want-to-date.” Punung-puno ng diin niyang sabi sa ina.
 “Kate, ayokong maging man-hater ka. Huwag mong ikumpara sa daddy mo ang lahat ng lalake. What happened between me and your-”
“My Dad is dead.” Agap niya. Mabilis na napalitan ng poot ang kanyang kalooban nang maalala ang galit sa sariling ama.
“Stop it, Katelyn. Huwag mong sayangin ang buhay mo sa pagtatago sa mundo. Pinabayaan kita ng ilang taon dahil alam kong bukod sa akin ay nasaktan ka rin sa nangyari. But everything is over. At nasasaktan ako sa tuwing nakikita kitang ikinukulong mo ang sarili mo. Patawarin mo na ang daddy mo dahil pinatawad ko na siya.” Mahabang sabi ng ginang na tiim ang tingin sa kanya
Pinagmasdan ni Katelyn ang ina. Pilit sinasalamin ang bawat kahulugan ng mga salita nito. Gusto niyang makita kung totoo nga ang mga sinabi nito. She wanted to prove to herself that her mother is healed. Na hindi ito nagpapanggap sa kanya para lang pagbigyan niya.
“I am making my new rule. Once you date, your sister can date whoever she wants.” Anang ginang sa kanya.
Kumunot ang noo niya. “Walang makikipag-date sa’kin.”
Her mother again laughed. Lalong kumunot ang noo niya. “Maraming aplikante para sa posisyon. That I bet you.”
Napanganga na lamang si Katelyn sa sinabi ng kanyang ina at wala na ring mapiling sagot hanggang sa tumayo ito. Tumatawa pa rin itong humalik sa kanila ni Anika upang magpaalam saka iniwan silang galit ngunit tulala. Muli silang nagkatinginan.

          Kanina pang napapansin ni Seoff ang dalawang babae na titingin-tingin sa kanya. Pasimple lang niya itong sinusulyapan habang nakatungo sa hanay ng mga DVDs sa isang music store. Naiiling habang nangingiti siya dahil panay pa ang bulungan ng mga ito kasunod ay magtatawanan. Alam niyang siya ang pinag-uusapan ng mga ito.
          Naglakad-lakad siya at lumipat ng rack. May hawak na siya noong bibilhin ngunit may naisipsiya. Gumilid siya nang marating ang dulong section. Hindi na siya nakikita ng mga dalaga. Sinilip niya ang mga ito sa siwang sa pagitan ng cds. Nakita niyang sinundan siya ng isa. Mabilis siyang pasimpleng kumilos at umikot. Huhulihin niya ito. Nasa likod na siya nito.
          “Hindi mo yata makita ang hinahanap mo.”
          “Oh, shoot.” Panabay pa nilang sabi. Gulat na gulat ang babae nang humarap sa kanya. Napangiti siya.
          “I’m sorry. Hindi ko sinasadyang gulatin ka.” Saad niya. Naglalaro ang kakaibang ngiti. Nakita niya ang pasimpleng paglunok ng babae. At habang pinagmamasdan niya ito ay napansin niya na pamilyar ito sa kanya. Sigurado siyang nakita na niya ito. Sigurado rin siya na hindi ito isa sa mga naging flings niya dahil napakabata nito. Baka nga estudyante pa ito.
          “Ito. Ito ang hinahanap ko.” May taranta nitong tugon sabat hagip sa album ng The Script. Napailing siya.
          “Really.” He said. Umangat ang isang kilay nito.
          “Oo. Bakit hindi ka makapaniwala ng trip ko music nila? They’re good.” Sagot nito. Tumangu-tango siya.
          “Natatandaan na kita. Ikaw ‘yong kapatid ng masungit kong kinakapatid, si…Kate?” nasabi niya nang matandaan na ito. Umismid ito.
          “Ang malas ko naman. Si Ate pa talaga ang naalala mo.” Padabog nitong ibinalik ang cd sa rack.
          “Akala ko ba ‘yan ang hinahanap mo.” Sabi niya.
          “Oo nga. Pero parang mas gusto kong maghanap ng compilation ng mga instrumental. Ma-relax ba.” Sagot nito. Natawa siya. Natural talaga dito ang madaldal. Though smart, hindi maitago ang katarayan at pagiging spoiled.
          “Relax. Alam ko naman ang pangalan mo, Anika right?” sabi niya at tumingin ito sa kanya. He smiled. Noon lumapit ang kasama nito kanina.
          “Hi.” Kaagad nitong bati sa kanya. Excited pa. Nakita niyang siniko nito si Anika.
          “Si Lily. Classmate ko.” Pakilala ni Anika dito. Tinanggap niya ang kamay nito.
          “Seoff.” Sabi niya at ngumiti ito.
          “Kinakapatid ng masungit kong Ate.” Dagdag pa ni Anika. Umiling siya habang nangingiti.
          Mukhang masama ang loob nito sa kanya dahil tila hindi nito nagustuhan ang sinabi niya. Na kaya niya ito natandaan ay dahil sa kapatid nito. Ngunit iyon naman ang totoo. Mas tumatak sa isip si Katelyn. Parehong maganda ang mga ito ngunit si Katelyn ang mas nakakuha ng atensyon niya. Mas bubbly at maraming sinasabi si Anika. Ngunit marami dahil sa alam niyang bata pa ito ay hindi niya sineseryoso ang pagpapansin nito. Parang nakakabatang kapatid ang tingin niya dito.
          “Okay. Para makabawi ako sa’yo. I’ll treat you two to snack. How ‘bout that?” sabi na lang niya. Nagtinginan ang mga ito.
          Nagkibit-balikat si Anika. “Sige.”
          “Oh, Nikka. Hindi ako makakasama.” Singit ni Lily. “Nag-text si Mama.”
          “So, mukhang tayong dalawa na lang.” sabi niya at tumingin si Anika sa kanya. Muli nitong tiningnan ang kaibigan.
          “Okay.” Sabi nito. Nagbeso ang mga ito ngunit napuna niya na may katagalan iyon. Kasunod noon ang pasimpleng pagngiti ni Anika. Saka tumingin sa kanya.
          Umiling na lang siya. “Tara.”

          “Kumusta ang Ate mo?” tanong niya habang inilalapag ng screw ng café ang inorder nilang latte.
          “Boring pa rin.” Sagot nito sabay higop sa frost nito. Saka sumubo ng chocolate cake. Napangiti siya.
          “Boring? Ano bang trabaho niya?” tanong niya ulit. Tumingin ito sa kanya.
          “Designer. Boring designer.” Sagot nito. Noon na siya napatawa.
          “Kailangan talaga may boring?” nasabi niya. Napatawa na rin ito.
          He found Anika fun. Marami itong nasasabi. Kahit ano ay gusto nitong pinag-uusapan. Mula sa mga design ng café na pinasukan nila hanggang sa kasalukuyang gobyerno. She loves talking. Iyon ang napansin niya dito.
          “Boring naman talaga siya.” Anito.
          “Why boring?” tanong niya. Kumunot ang noo nito.
          “Hindi mo napansin?” balik tanong nito. Umiling siya.
          Umismid ito. “Alam mo, si Ate. Weird ‘yon. Siya nga lang siguro ang designer na masungit at anti-social.”
          “Anti-social? May sakit ba siya?” aliw na aliw niyang pangungulit. Tumawa si Anika.
          “Wala. Healthy living kaya ‘yon. Mas maselan pa nga sa’kin e.” sagot nito. Muli itong sumubo ng cake. He enjoyed watching her.
          “Hindi mo kasi isinasama sa mga gimik mo. I think she’s just busy working.” Sabi niya. Anika snorted, again.
          “Yeah, given. Pero bakit naman ako? I’m busy studying. Pero may oras pa rin ako para mag-relax. Kagaya ngayon. You know what, NBSB kaya ‘yon.”
          “No boyfriend since birth.” Tugon niya.
          “Tama.” Maarteng sabi nito. Muli siyang napatawa.
          “E ikaw? May boyfriend ka ba?” tanong niya. Hindi kaagad ito nakasagot sabay simangot. Mukhang sapul sa katotohanan ang sinabi niya.
          “Ayaw pa ni Mommy e. Bata pa daw ako. She even banned me for dating.” Tila masama ang loob nitong sabi habang naliliro ang tinidor sa plato nito.
          “Really? Sa bagay, totoo naman. You’re still young.” Aniya. Hindi na ito umimik at nagkibit-balikat na lang.
          “Bakit wala pang boyfriend ang Ate mo? Walang nanliligaw?” muli na naman ay si Katelyn ang topic nila.
          “Meron naman kaso terror si Ate. Lahat basag.” Sagot nito. Tumingin ito sa kanya. Hanggang titigan siya nito.
          “Bakit?” Aniya.
          “Reporter ka ba o writer?” tanong nito na kakaiba ang tingin sa kanya.
          “Hindi, bakit?”
          “Puro ka kasi tanong. Ano ‘yan gumagawa ng article tungkol sa mga boring at weird kagaya ng kapatid ko? At main subject natin siya.”
          “No, I mean. Napag-uusapan lang naman natin siya.” Kibit-balikat niyang tugon. Naka-angat ang kilay ito tila nag-isip.
          “Type mo ang kapatid ko ‘no?”
          “Bakit masama?” ganti niyang tanong. Nanlaki ang mga mata nito. Halos bumilog pa ang bibig nito sa gulat. Napangiti siya.
          “Hindi nga?” sabi nito sabay iling nang paulit-ulit. “Sorry. Ate is not into you.”
          “Talaga?” nabuhay nag interes nitong sagot. Dahil kauna-unahang pagkakataon ay may nasabi sa kanya na hindi siya gusto ng babae.
          “You bet.” Sabi nito. Malakas siyang napatawa.
          “Are you sure about that, young lady?” nasasaling ang pride niyang tanong. Tumango ito.
          “Oo. Kung si Mommy ibinan ako para makipag-date, si Ate siya mismo ang nag-ban sa sarili niya. Ayaw nga niyang magka-boyfriend. Date pa kaya. At heto pa, ang sabi ni Mommy, hindi ako pwedeng makipag-date unless makipag-date ang Ate ko. How about that? That’s how worse my sister is.”
          “What if…” may naglalaro sa isip niyang sambit. Nagtinginang sila ni Anika at sa huli ay nakuha nito ang ibig niyang sabihin.
          “You mean…”
          Mayabang siyang tumango. “I’ll bet. You will have your date. Dahil ako ang magiging unang date ng Ate mo.”
          Natuwa ito sa sinabi niya. “Confident ka talaga ah.”
          “Oo naman.” Sagot niya at inilahad ang kanang kamay niya. Masaya naman itong tinanggap iyon. Hudyat ng pagsisimula ang pagkaka-abalahan niya. Ang maging date ni Katelyn.
CHAPTER 4
          Kaagad na tumayo si Katelyn nang makita niya si Mrs. Stefan na bago niyang kliyente. Nakasuot ito ang isang eleganteng three piece formal suit na kulay asul habang nasa kamay ang handbag nito. Mabilis na umikot sa utak niya ang design na gusto nito para sa ipapatayo nitong resort.
          “Hi, I’m sorry for being late.” Nakangiting hinging paumanhin nito sa kanya habang inilahad nito ang kamay. Nakangiti niya iyong tinanggap.
          “That’s fine. Hindi pa naman po ako nagtatagal.” Sagot niya saka itinuro ang bakanteng upuan. Naupo ito doon.
          Nagbuga ito ang hangin. “Traffic.”
          Ngumiti siya at kinawayan ang isang waiter. Lumapit ito sa kanila dala ang menu. Kinuha niya ang isa.
          “Oh, I only need a drink. Hindi ako maaaring magtagal. Sasabihin ko lang sa’yo ang mga details na gusto kong makita sa resort and I’ll leave to you the rest.” Sabi nito at hindi na tinanggap ang menu.
          “Such a busy person.” sagot niya. Umorder na lang siya ng dalawang inumin. Hindi na rin siya magtatagal dahil ito lang naman ang dahilan niya kung bakit siya naroroon. Ibinalik na lang niya ang menu sa waiter at umalis na ito.
          “Any idea?” kaagad na tanong ng ginang nang maiwan sila.
          “I’m thinking a tropical resort.” Mabilis niyang sagot.
          Lumapad ang ngiti nito sa kanya. “Are you reading minds?”
          “Hindi naman po.” Sagot niya. Noon naman dumating ang order nila. Uminom muna siya bago muling nagsalita. “Naisip ko lang na masyado na kayong toxic sa city that’s is why you wanted a place to be your sanctuary.”
          “That’s good. Alam na alam mo kung ano ang gusto ng kliyente mo. Hindi nga nagkamali ang Mommy mo sa pagrekomenda sa’yo. You are good as her.” Natutuwa nitong pahayag habang inilalatag niya ang ilang catalog upang makapili ito ng ilang fixtures at funitures para sa project. Pati na ang mga tropical color na mixtures na gusto nito.
          Napangiti si Katelyn sa sinabi ni Mrs. Stefan. Halos lahat ng nagiging kliyente niya ay galing sa Mommy niya. Ito ang nagsasabi sa mga kakilala nito ng kanyang contact number. Saka sasabihin nito na anak siya nito. Kaya malaking bahagi ng tagumpay niya sa design industry ang kanyang ina. At pinakhuli na nga ay si Mrs. Stefan na kaibigan din nito.
          “Actually, matagal ko nang pangarap ang magkaroon ng isang resort. College pa lang kami ng Mommy mo ay alam na niya ang gusto ko. Kaya sabi ko sa kanya, once she got her degee, I want her to design my dream resort. Kaya nangako siya. And fortunately, ikaw na lang ang gagawa para sa kanya. And I’m grateful for that.” Mahabang sabi nito.
          “Gagawin ko ang makakaya ko. Para naman hindi mapahiya si Mommy.”
          “Thank you.”            
          She smiled. “Pasalamatan n’yo na lang ako kapag natapos na ang project.”
          “You’re pretty when you smile. Sa tingin ko hindi ka aware na maganda ka. Your mother maybe forgetting to remind you that.” Sabi nito habang umiinom ng four season.
          Noon siya napatawa. “Tita, stop your compliments. Gagawin ko naman nang maayos ang trabaho ko.”
          Tumawa rin ito. “You’re such a humble child. Nagsasabi ako ng totoo. At isa pa, huwag kang mag-alala tungkol sa resort. My nephew is doing great. Ako talaga ang personal na nagsabi sa kanya na ako ang pipili ng magiging designer ng resort. Hindi naman siya mahirap kausap. Sure ako doon. Ipinangako niya na ang resort ang unang project niya pag-uwi niya dito sa Pilipinas. Actually, parating na siya in a few minutes. Baka naipit lang ‘yon sa traffic. I’m sorry kung hindi ko nabanggit sa’yo. Nakalimutan ko siguro.”
          “Nephew?” she asked.
          “Oo, pamangkin ko ang architect ng project. Hindi ba nasabi ng Mommy mo na PowerSite ang may hawak ng project? Sa katunayan ay nasimulan na ang trabaho. You can go visit the site. Madalas siyang naroon. And he will be pleased to meet you. Matutuwa ‘yon na isang magandang babae ang designer.”
          Umangat ang kilay niya saka tumawa nang walang gana. “And be disappointed afterwards.”
          “At bakit?”
          “Dahil sigurado ako na hindi ako ang tipo niyang babae. Just looking at me will surely upset him.”
          Umiling ito na tila hindi siya sinasang-ayunan. “No, don’t be harsh on yourself.”
          “Ano po ang ibig n’yong sabihin?”
          Huminga ito nang malalim. “You seemed very serious all the time.”
          “Po?” hindi maintindihang tanong niya.
          “Kate, isa kang designer. Pero hindi mo tinitingnan ang mundo nang maganda. You looked so workaholic.” Deretsong sagot nito.
          May ilang sandali din siyang hindi nakaimik sa sinabi nito. Ngunit hindi naman siya nakaramdam ng kahit anong sama ng loob. Marahil nagsasabi lang ito ng napapansin nito.
“You look uptight, black and white, boring. Parang sinasadya mo na hindi mapansin. Para maitago ang dapat mapansin. Sa ilang ulit nating pagkikita ay ganyan ang napapansin ko sa’yo. You don’t want to get noticed or maybe you hate to be noticed.” Mahabang sabi nito.
          “H-hindi naman po yata.”
          Tumawa ito nang mahina. Muling lumagok ng juice at tumingin sa kanya. “Bata ka pa. In fact, ikaw lang ang kilala kong nasa edad mo ang walang boyfriend. Masyado ka bang pihikan?”
          “Huwag mong sayangin ang buhay mo. Marami kang chance para maging masaya. And you can start by talking to my nephew. Narito na siya actually.” Sabi pa nito sabay kaway sa kanyang likuran.
Sinundan niya ito ng tingin at ganoon na lang ang panliliit ng mga mata niya sa nakita. Ang sinasabi pa lang pamangkin ni Mrs. Stefan ay walang iba kundi si Sean Joseph Montreal o mas kilala niya bilang kinakapatid niya na si Seoff.
“Kumusta po. I’m sorry I got jammed.” Sabi ng binata nang makalapit sa kanila. Tinapunan siya nito ng tingin. Habang siya ay tila naninigas ang katawan. Hindi niya alam kung sa gulat o sa namumuong inis.
“You looked stunned.” Sabi ni Seoff sabay angat ng kamay nito upang hawakan ang baba niya upang isara ang bahagyang nakaumang na bibig. Napapahiya siyang kumilos at nag-iwas ng tingin lalo na kay Mrs. Stefan.
“Mabuti dumating ka na. Maari na akong umalis.” Sabi ng ginang na muli niyang ikinagulat. Si Seoff ay kampanteng umupo sa katabi niyang bakanteng upuan.
“P-pero hindi pa po tayo tapos mag-usap, Tita.” Pigil niya sa ginang. Hindi niya maintindihan ang sarili kung bakit bigla siyang kinabahan. Parang tumakbo siya nang malayo kaya ang bilis ng tibok ng puso niya. Nagsimula lang naman iyon nang makita niya si Seoff.
Nakangiti ito nang magsalita. “Kayo na ang bahala. Malaki ang tiwala ko sa inyong dalawa. I got to go.”
“Pero, Tita-”
“Seoff will take good care of you.” Saad ng ginang at tuluyan na silang iniwan. Wala siyang nagawa kundi panoorin ang paglayo nito.
“Kumusta?” saad ng binata maya-maya.
“I’m Good. Hindi ko-”
          “Relax.” Putol nito sa kanya.
          “I’m relaxed.” Sagot niya sa hindi siguradong tono. Ang totoo ay gusto na niyang matapos ang pag-uusap nila dahil hindi niya malaman ang nagyayari sa kanya. Kung bakit ganoong hindi niya ito matingnan nang deretso.
          “Hindi siguro.” Sagot nito.
          Umikot ang kanyang mga mata saka nagbuga ng hangin.  Parang nahihirapan siyang huminga. Pinagpapawisan siya gayong air-conditioned ang lugar. Marahil dahil sa pagkairita. Ngunit sa tuwing lilipad ang mga mata niya sa binata ay hindi niya maiwasang humanga sa kagwapuhan ng binata. Tama si Anika sa naging compliment nito dito. He was such a looker. Nag-uumapaw ang appeal. Kahit wala itong sabihin ay mapapansin at mapapansin ito. Iyon ang hindi niya matanggap sa sarili. For the first time in her life, a man got her boxed attention.
          “Hindi kita pinipilit na maniwala.” Pagalit niyang sagot upang maitago ang kaba. Ngunit tinawanan siya nito. Hindi tuloy niya maiwasang mapapikit. An alien sensation shivered her when he smiled. Muli siyang nagbuga ng hangin.
          “Ang sungit mo na naman. Magkano bang kailangan kong gastusin para lang makita kitang nakangiti. Milyones ba?” iiling-iling nitong sabi.
“Don’t bother. Marunong akong ngumiti sa dapat ngitian.”
          Nang mailigpit ang mga gamit saka tumayo upang umalis ay biglang tumawag ng waiter si Seoff.
          “Maiwan na kita.” Sabi niya.
          “Hindi ako sanay kumaing mag-isa. Care to join me?” Anito habang kinukuha ang menu sa waiter.
          “Hindi ako gutom.” She said.
          “Sit down.” Utos nito. Tila sumulak ang dugo niya at mabilis na namuo ang inis para dito.
          “Huwag mo akong utusan.” She hissed.
          “Sit down.” Ulit nito. “Huwag kang gumawa ng eksena. Mas magaling akong gumawa ng eksena kaysa sa’yo.”
          “Huwag mo akong takutin.”
          “I’m not. I’m only trying to be nice to you. Pero pinaiiral mo ang katigasan ng ulo mo. Hindi ka astig sa ginagawa mo. Now sit.” Seryoso at may pagbabanta nitong sagot. His eyes are straightly looking back at her with intense. Tila hindi ito magpapatalo kung sakaling hindi niya sundin ito. Naroon ang determiansyon sa tinig.
          “Ayoko.” Pagmamatigas niya.
          Malakas itong nagbuntong-hininga saka ngumiti nang naroroon ang pagkapikon. Hindi maamin ni Katelyn na naalarma siya sa ikinilos nito. Mukhang nasobrahan ang katigasan ng ulo niya. Seoff seemed doing something out of her control.
          Tumayo ito na kakaiba ang tingin sa kanya. Saka umikot ang paningin sa buong restaurant. Hindi man puno ay marami nang matatawag ang mga nanahalian nang oras na iyon. Napaisip si Katelyn kung anong gagawin nito.
          “Hello, everyone! Maaari ko bang mahiram ang ilang sandali ninyo?” Malakas ang tinig na tawag ni Seoff sa atensyon ng ibang naroroon. Nagulat siya. Sinasabi na nga at hindi niya magugustuhan ang gagawin nito.
          “Anong ginagawa mo?” natataranta niyang saway dito. Hindi naman siya nito pinansin bagkus ngitian lang at kinindatan pa. Nahugot niya ang hininga sa ginawa nito. Kasunod ng pagkastigo sa sarili dahil sa naramdaman. Hindi niya kailangang maramdam iyon para sa binata.
          Muli nitong hinarap ang mga tao. “Ahm…I told something to my girlfriend. Pero hindi niya ako pinaniwalaan.”
          Nanlaki ang mga mata ni Katelyn sa lalong pagkagulat. Nilapitan niya at hinampas ang balikat nito. Kasunod noon ay nagtawanan ang mga tao.
          “See? Sinaktan pa ‘ko. Sinabi ko lang naman sa kanya na mahal ko siya kaya gusto ko siyang pakasalan.”
          “What!?” nagulantang niyang tanong dito. Nagsigawan ang mga naroroon at nagpalakpakan. Hindi niya alam kung anong gagawin. Nabibilisan siya sa mga nangyayari. Hindi niya alam kung anong unang sasabihin o gagawin.
          “Ang sabi niya, hindi ko daw siya kayang ipaglaban o panindigan. That I am not proud of her. But she’s wrong.” Sabi pa nito saka lumipad ang tingin sa kanya.
          Napatitig siya sa binata. Tila may kung anong tumawag sa kanya at tinitigan ito. Lumapit ito sa kanya.
          “A-ano bang g-ginagawa mo?” nangangatal niyang bulong kahit nakangiti. Hindi niya masita ang lalake dahil nahihiya siya at naiilang sa mga naroroon.
          “Shut up. Ipinapakita ko lang sa’yo na hindi uubra sa’kin ang katarayan mo.” Nakangiti at hindi halos bumubuka ang bibig nitong sagot.
          “Talaga?” Nagawa pa rin niyang magtaray.
          “Hindi pa ako tapos.” Sabi at muli na naman siyang nagulat nang lumuhod ito sa harapan niya.
          “Oh my…Seoff! Pwede tumayo ka? Nakakahiya.” Parang mawawalan ng ulirat niyang sabi dito sa gitna ng mga sigawan at palakpakan. Hindi na naman siya inintindi nito.
          “I need silence everyone.” Saway nito sa lahat. Tumahimik naman ang buong lugar.
          Tumikhim ito at tumingala sa kanya. Siya ay hindi makagalaw dahil nanginginig ang tuhod niya sa sobrang kaba.
          “Kate…” panimula nito. She gaped on the way he looked at her. Malumanay din ang tawg na iyon sa kanya. It is as if every single word from him will be all true.
          “Alam kong iisipin mo na mabilis ako o ang lahat nang nangyayari sa’tin. That you would say I don’t know you yet either you don’t know me much but…damn to those things. Ang mahalaga ay tayong dalawa at ang nararamdaman natin. Wala akong pakialam kung anuman ang nakaraan mo. Ang mahalaga ay ang ngayon at ang kinabukasan nating dalawa…na magkasama. I finally found forever in you. You knocks off my feet every time I lay my eyes. Masaya ako kapag kasama kita. Kapag kausap ka. Wala na akong mahihiling ngayon kundi ang maging asawa kita. At mabuhay kasama mo. My life has just begun that I have you now with me. So…if you don’t mind….”
          Pigil ang hininga ni Katelyn nang mga oras na iyon. Ayaw isipin ng utak niya ngunit may sinasabi mula sa hindi malaman ang mga salitang iyon. She knew it is not true. Ginawa lang iyon ni Soeff upang lalong inisin siya ngunit bakit ganoon ang nararamdaman niya? Bakit tila umaasa ang puso niya na para sa kanya ang mga pangakong iyon. Ang ‘pagmamahal’ na inaalay nito sa kanya.
          Mula sa bulsa ng suot nitong pantalon ay may hinugot ito. Ganoon na lang takip niya sa sariling bibig upang hindi mapasigaw nang ilabas ni Soeff ang isang itim na velvet na kahita at buksan iyon. Tumambad sa harapan niya ang isang white gold na singsing. Muling nagsigawan ang lahat. Saan nanggaling ang singsing na iyon at bakit may dala nito iyon?
          “I want to bring you to a church right now and marry you. Would you…mind, my love?” tagos sa puso nitong saad habang nakalantad sa harapan niya ang singsing.
          Bumuka ang bibig niya upang magsalita ngunit walang mahagilap na salita ang isip niya. Pakiramdam niya ay lalagnatin siya. Gusto niyang sigawan ang binata ngunit hindi niya alam kung paano gagawin iyon. Hanggang sa biglang isara ng binata ang kahon at tumayo. May narinig silang singhap na tila nagulat na reaksyon mula sa madla.
          “I guess you’re not ready. Naiintindihan ko.” Tila puno ng hinanakit na sabi nito. Muli siyang nalito ngunit hudyat na iyon upang kumilos siya. Inabot niya ang braso ng binata.
          “Pag-usapan natin ‘to sa labas.” Nagmamadali niyang sabi sabay hila sa binata. At habang palabas sila ay panay ang ngiti at hingi ng paumanhin ang ginawa niya dahil ginawang gulo ng kinakapatid.
          “Alam mo, nagsisisi ako na naging kinakapatid pa kita. Hindi ka na lang sana dumating sa buhay ko.” Galit niyang bulong dito habang itinulak ni Seoff ang glass door.
          Tila nakahinga siya nang maluwag nang makalabas sila. Naglalakad na sila palayo sa restaurant upang hindi na muling gumawa ng eksena.
          “Have a date with me. Malalaman mo na hindi mo dapat pinagsisihan na nakilala mo ako.” Hindi siya siniseryosong sagot ni Seoff.
          “Hindi tayo magdi-date. Hindi kahit kailan.” Galit niya sagot at mabilis ang lakad niyang nilayuan ito.
CHAPTER 6
          Alam ni Seoff na kanina pa siyang pinagmamasdan ni Katelyn mula sa tent. Nakita niya itong dumating kanina at nakita pa niya kung paano ito umiwas upang hindi niya ito makita. But she would never missed by his eye because his eyes were always on her. Mula pa noong makita niya ito sa garden nila.
          “It’s alright, Devin. Sabihan mo lang ako kapag may problema.” Saad niya sa site engineer habang tinapik ito sa balikat.
          “Sige.” Sagot nito saka lumayo. Nang patalikod na siya ay nahagip ng gilid ng mata niya na kumilos si Katelyn at pasimpleng lumabas ng tent. Ayaw talaga nitong kausapin siya. Sinundan niya ito.
 “Sinusundan mo ba ako?” tanong niya sa nakatalikod na si Katelyn.
“Hindi.” Maiksi nitong sagot nang hindi siya nililingon. Kaagad siyang nakalapit at umaapay siya.
          “So, anong ginagawa mo dito?” tanong niya. Habang kasabay niya ito ay naamoy niya ang halimuyak ng pabango nito. It is a mixture of female perfume and her natural scent. He felt different right away. Tumikhim siya upang iwaglit ang naramdaman.
          “Nagtatrabaho. I will design this place, remember?” Sagot nito.
          “Oh, dapat sinabihan mo ako. Kaya kong ibigay sa’yo ang lahat ng kailangan mo. You need the plan?” sabi niya.
          Huminga nang malalim si Katelyn saka buong lakas na humarap sa makulit na si Seoff.
          “May scale na ‘ko. Here.” Gusto niyang mapunta sa working mode sila dahil ayaw niyang ipaalala pa nito ang nangyaring kahihiyan niya at hindi na rin ito mangulit sa kanya.
          Dahil sa hawak niya ang scale ay hindi sinasadyang nahawakan ni Soeff ang parte kung nasaan ang kamay niya. His hand landed on hers. Tila hindi naman iyon pansin ng binata dahil abala ito sa pagkilatis sa scale. Ngunit hindi magawa ni Katelyn na huminahon dahil naiilang siya sa pagkakalapit nila. His face was almost on chick. Kahit nakatungo ito ay masyado itong malapit sa kanya. Bahayga na lang siyang lumayo upang humagilap ang hangin dahil parang nauubusan siya.
          Taka itong lumingon sa kanya. “May problema?”
          Kurap ng mata at iling ang naisagot niya. Seoff was more appealing up close. Tila nararamdaman din niya ang init na nagmumula sa katawan nito at naiinis siya dahil kailangan pa niyang maradaman iyon. Bakit niya napapansin ang mga ganoong detalye sa binata?
          “Okay ang scale mo pero kailangan mo pa ring makita ang blueprint. May ilang room na binago ang location. Kailangan kasi ng view site.” Sabi nito na hindi naiintindihan ang nangyayari sa kanya nang mga oras na iyon. Huminga siya nang malalim.
          “Relax. Lagi ka na lang nai-excite kapag nakikita ako. Gano’n ba kalakas ang dating ko sa’yo?” pagbibiro nito.
          Katelyn exhaled exaggeratedly. Bakit naman ganoon ang mararamdaman niya? Naiinis lang siya sa presensya nito kaya ganoon.
          “Narito ako para magtrabaho hindi para sa kayabangan mo? Lagi ka bang ganyan sa mga babae? Hindi ka rin mayabang.” Sarkastiko niyang sagot.
          Tumawa ito. “Come on, admit it. Maybe you imagine me…naked.”
          “Hah!” she exclaimed. “Oh my…nahalata mo pala. Gosh…you’re so sexy. I want you.”
          Malakas ang naging pagtawa nito dahil sa tono niya. She groaned. Umiiling siya at naglakad ng mabilis.
          “Tuturuan kita kung paano mo sasabihin ‘yan nang may feelings.” Sabi nito at humabol sa kanyan.
          “Lubayan mo nga ako.” Inis na niyang taboy dito.
          “Really not a talker, huh?” sagot nito at humarang sa dadaaanan niya.
          “Kung ikaw din lang ang kakausapin ko. Mas gusto ko pang kausap ang aso.” Sagot niya.
          “E ‘di isipin mo na aso ako.”
“Ang pangit mong aso.”
Humalakhak ito. “Sinungaling. Ako na marahil ang pinakamagandang breed ng aso kapag nagkataon.”
Isang naiiritang ungol ang ginawa niya. “Ano bang ginagawa ko dito?”
“You’re here to work.”
          “Oo nga.” Pinangdidilatan niyang sagot. “Kaya hindi ko maintindihan kung bakit nariyan ka sa harapan ko at nanggugulo. My time is ticking. I have a client waiting. Kaya…shoo!”
          Tinabig niya ito gamit ang braso niya ngunit hinawakan nito iyon. Kinuha nito ang kamay niya at hinila siya.
          “Ano ba? Bitiwan mo nga ako. Saan mo ba ako dadalhin?” sagot nito na hila hila pa rin siya. Hindi ito sumagot.
          Nakarating sila sa likod at mataas na bahagi ng property ng resort at ginagawang mga cottages na malapit sa tabing dagat. Pundasyon pa lang ang naiitayo at wala pa ang mga dingding. Umakyat ang binata hagdang kahoy na pansamantalang magiging daan paakyat sa pangalawang palapag.
          “Ano bang ginagawa natin dito?” tanong niya habang naiwan siya dahil nakaayat na si Soeff.
          “Umakyat ka na lang.” Sagot na utos nito.
          Nagbuga siya nang hangin. “Fine.”
          Kipkip sa kilikili ang drawing scale ay kumapit siya sa magkabilang gilid ng hagdan. Hindi marahil hindi para sa kanya ang hagdan dahil may kalayuan ang mga baitang noon kaya nahirapan siya.
          “Shi—…Ahhhgg.” nasambit niya dahil nahulog ang scale na nasa kili kili niya. Mabilis siyang kumilos upang bumaba. Ngunit masyado siyang nagmadali dahilan upang magsala ang paa niya sa pagtungtong sa ibabang baitang.
          “Kate!” sigaw ni Seoff sabay abot sa kamay niya. “Are you alright?”
          “Ahgg..o-okay lang.” nasasaktan niyang sagot. Tumama ang kanyang gulugod sa kahoy na baitang. Mabuti na lang at hindi siya tuluyang mahulog. Tiningala niya si Seoff at kitang-kita niya ang pag-aalala sa mukha nito. Mahigpit din ang kapit nito sa pulsuhan niya. Titig na titig ito sa kanya. Na parang hindi ito makakapayag na mapahamak siya. Nawala ang takot at gulat niya. Parang isinisigaw ng mga mata nito na naroon ito upang tulungan siya.
          “Makakaayat ka pa ba?” masuyo nitong tanong.
          “O-oo naman.” Pilit niyang sagot at muling humakbang pataas. “My scale.”
          “Ako na ang kukuha.” Sagot nang tuluyan na siyang nakaayat. Mabilis itong bumaba.
          Paika-ika siyang kumilos nang makataas. Inikot niya ang mga mata at sa kanyang likuran ay ang nakakamanghang view ng buong lugar.
          “Wow…” she whispered as she exhaled. Tila nawala ang sakit na naramdaman niya at lumapit at kumapit sa kahoy.
          “Ito ang gusto kong ipakita sa’yo. I’m sorry, naaksidente ka pa tuloy.” Narinig niya ang tinig ng binata sa kanyang likuran.
          “Okay lang…thanks anyway.” hindi tumitingin at wala sa sarili niyang sagot. Sa tanawin pa rin nakatingin.
          The scenery was breath taking. Mula sa kanilang kinatatayuan na napapalibutan ng mga punong kahoy ay naroon ang dagat. Kita ang buong resort at sa malayong tanaw ay ang port. May dalawang isla na matatanaw. Asul na asul ang dagat na napapaligiran ng berdeng berdeng maliliit na tumbok. Na papantayin ng nangingitim na tabing dagat. Humahalimuyak na sariwang hangin ang tila kanyang nakikita. Nahihiwagaan siyang nagbuntong-hininga.
          “Mukhang nagustuhan mo.” Komento ni Seoff na katabi na pala niya. “Saan ba masakit?”
          Noon niya nilingon ito. “Okay lang ‘yan. Magpapasa pero kaya naman.”
          “Sure?” paniniguro nito. Lumapit ito at umangat ang kamay nito. Bahagya siyang kumilos upang umiwas. Hinagod na likod ng kamay nito ang sentido niya.
          “May dumi.” Sabi nito ngunit titig na titig naman sa kanya. Ganoon din siya dito.
          Umiwas siya. Bahagya siyang lumayo. “Oo, sure ako.”
          She heard him chuckled. “You’re tough to handle.”
          Muli siyang lumingon dito. Then she snorted. Hanggang sa may naisip siya. “Bakit ka ganyan?”
          Kumunot ang noo nito. Humihingi ng paliwanag.
          She sighed and shrugged her shoulder. “Parang ang dali ng lahat ng bagay para sa’yo. Parang lahat biro.”
          Muli itong ngumiti. Hindi na rin niya naiwasang gayahin ito. She also smiled. Nakita iyon na binata.
          “I love happiness. I adored smile. Ikaw? Parang ginto ang ngiti sa’yo. Laging nakatago. Hindi pwedeng makita ng iba. Baka mawala.”
          She made face. Muli niyang tiningnan ang tanawin. “Reserved.”
          “Reserved para saan? Para kanino? Sa’kin siguro.” Saad nito.
          Natawa siya. “Tingnan mo ang ganda ng view.”
          “Ako ang nagdala sa’yo dito kaya alam ko. Maganda ang location na nakuha ni Auntie.”
          “Malaki ang magagastos ni Tita dito.” Pahayag niya.
          “What are families for?” Sagot nito. Sumasang-ayon siyang tumango.
          “Fifty percent discount?”
          Nagkibit-balikat ito. “Mapag-uusapan.”
          Tumingin ito sa kanya. Tumagal ang tinginang iyon hanggang mauwi sa pagtawa nila pareho. Gumaan ang pakiramdam ni Katelyn sa pagtawang iyon. Unti-unti na ring nawawala ang sakit ng gulugod niya. Gagamutin na lang niya siguro iyon mamaya.
          “Gusto ni Auntie na gawin na rin itong rest house. Gusto rin niya na dito mag-stay if ever mag-retire sila ni Uncle. Future plans. Ikaw? May mga future plans ka ba?”
          Napa-isip si Katelyn sa tanong na iyon. Mukhang hindi niya kayang sagutin iyon. Ano nga ba ang plano niya?
          “Plans? Gusto kong maging independent. Gusto kong lumipat ng bahay. Kaso hanggang ngayon nag-iisip pa si Mommy. Ikaw?” sagot niya.
          “Meron din. Pero hindi pa tapos. Parang resort na ‘to. Nagsisimula pa lang. But I think I got a good start.” Sagot ng binata. Lumipad mula sa kanya ang tingin nito. Huminga ito nang malalim at isinuksok ang mga kamay sa bulsa ng suot nitong pantalon.
          “What start?” panay tanong niya. Nakatingin siya dito at pinapanood ang paggalaw ng buhok nito na nililipad ng mahinang hangin kahit maiksi. The profile of his face is very prominent. Ang maliliit na pagkibot ng labi nito ay tanda na nag-iisip ito. Alam niya iyon dahil ganoon din siya. She was amazed. Hindi na niya namalayang nag-eenjoy na siyang panoorin ito.
          “Chances.”  Sagot nito. “I don’t know. Siguro plano para sa’kin ‘yon na gigising sa umaga, thanking God that I am still alive. Magagawa ko pa ang naiwan kong mga building na kailangang tapusin. Then, walking around and get what I can get.”
          Nagtaka siya. “At pagpaplano na ‘yon?”
          “Oo.” Inosente nitong sagot. Natatawa siyang umiling. “Ang ibig kong sabihin, I live my everyday life as normal as I can be. Kasi ‘yon ang tingin ko sa mundo. Normal, realistic, hard to live. Alam mo na, mga ganoong bagay. Hindi mo naman malalaman kung anong mangyayari bukas. Kaya kung anuman ang mangyayari sa’kin ngayon na alam kong para sa kinabukasan ko, I grab it. I only have one chance in life. Bakit ko pa pahihirapan ang sarili ko? Bakit pa ‘ko magmumukmok? Pwede naman akong maging masaya. You have to deal with everything, as in lahat. Dapat siguro marunong kang mag-appreciate ng bagay bagay. Even People. Kagaya ng…pagbili ng singsing.”
          “Singsing?” puno ng interes niyang tanong.
          “Yeah.” Tumango ito.  “Bago ako pumunta sa restaurant noong araw na nakipagkita tayo kay Auntie, napadaan ako sa isang jewelry shop. Nakita ko ‘yong singsing. Nagandahan ako. Parang may nagbulong sa’kin na iyon ang ibigay ko sa babaeng pakakasalan ko. That it would surely fit her like me will fit into her heart.”
          “Wow.” Pahayag niya na hindi lubos naiintindihan.
          “Weird ba?”
          Umangat ang kilay niya. “Hindi naman. Hindi ko lang inaasahan na sasabihin mo.”
          “Bakit naman?”
          Nagkibit siya ng balikat. “Dahil siguro hindi kita kilala.”
          “How ‘bout you? May maikikwento ka ba?” tanong nito at bumaling sa kanya.
           “I’m not a good talker. Kaya siguro hindi ako mahilig makipag-usap. I’m boring. Kagaya ng madalas sabihin ng kapatid ko.” Sagot niya.
          “You know what?” saad nito at humarap sa kanya. “Sabi nila, ikaw ang gumagawa ng iisipin ng ibang tao tungkol sa’yo. Baka ikaw ang may gusto na gano’n ang isipin niya sa’yo. Dahil ‘yon ang ipinapakita mo sa kanya at sa ibang tao.”
          “Kadalasan naghuhusga ang iba sa kung ano lang nakikita nila. Siguro tama ka. Pero okay lang ‘yon. Hindi naman nila ako kilala. Wala silang alam.” Sagot niya.
          Hindi kaagad sumagot si Seoff. Nakatitig lang ito sa kanya. Tila pinag-iisipan ang sinabi niya. Nagbuntong-hininga ito.
          “Kahit ang sarili mong kapatid hindi ka kilala?” Anito.
          Nagtaka siya doon. “She knew me enough I think.”
          “Nagsasabi siya ng totoo kung gano’n?”
          She looked at him. “Malamang.”
          Tumangu-tango ito. “Mahirap ba?”
          “Ang alin?”
          “Ang maging ikaw.”
          Umangat ang kilay niya. “Try mo.”
          Tumawa ito nang malakas. At ganoon na rin ang ginawa niya. At tumawa ito nang tumawa hanggang sa  magtaka na siya.
          “May nakakatawa ba sa sinabi ko?” tanong niya.
          “U-huh.”
          “U-huh?”
          Tinapos muna nito ang pagtawa at nakangiting tumingin sa kanya. “I don’t like to be you.”
          “Ah gano’n?” naka-angat ang isang kilay niyang sagot.
          “Because I like it more being with you.” Saad nito. May sasabihin pa dapat siya nang ma-realize ang sinabi nito. Tulala siyang napatitig dito. Feeling something unusual inside her. Naramdaman niya ang pag-iinit ng kanyang mukha.
          Wala na itong sinabi at nakangising lumapit sa kanya at inilahad ang kamay nito sa kanya. “Alalayan na kita. Natulala ka na yata.”
          Umikot ang kanyang mga mata sa isinaad nito at natatawang tinanggap ang kamay nito. Hindi pansin na sa kauna-unahang pagkakataon ay nahawakan ng isang lalake ang kamay niya.
 CHAPTER 7
Abala si Katelyn sa pagpipintura ng magiging unit niya nang makarinig siya ng doorbell. Hindi kaagad siya kumilos upang tingnan kung sino dahil wala naman siyang hinihintay na bisita. Bukod pa sa hindi pa siya nakakalipat sa nasabing kwarto. Wala pa ring nakakaalam noon kundi ang Mommy niya at si Anika.
Muli niyang narinig ang doorbell. Noon siya kumilos. Inilapag niya ang brush at nag-iisip na nilapitan ang pinto.
“Hi.” Napasinghap si Katelyn nang makita ang nakangiting si Seoff ang nasa bungad ng pinto. Parang saglit na tumalon ang puso niya dahil sa gulat. Bigla tuloy siyang kinabahan.
“Anong ginagawa mo dito? At saka paano mo nalamang ‘tong unit ko?” taka niyang tanong. Napakamot ito sa ulo.
“Kay Anika.” Sagot nito. Lalong kumunot ang noo niya. Hindi niya alam na nag-uusap pala ang mga ito.
“Si Nikka? Bakit?” tanong na naman niya.
“Pwede, papasukin mo muna ako?” imbes ay tugon nito. Wala siyang nagawa kundi lakihan ang bukas ng pinto upang makapasok ito.
Kaagad na nilibot ng tingin ni Seoff ang maliit na kwarto. Wala pang gamit at mga dyaryo at pintura pa lang ang nakikita nito. Sumunod siya dito habang pinagmamasdan ito.
“Pwede na.” saad nito at tumingin sa kanya. “Bakit ikaw lang ang gumagawa?”
Kumibot ang labi niya. “Gusto ko lang. I want to design this place. At saka maliit lang naman ang space. Kaya ko na. Sandali nga. Ano bang ginagawa mo dito?”
Ngumiti ito. “Helper mo.”
Ngumiwi siya. “Hindi naman ako nagpapatulong.”
“Pero gusto ko pa ring tumulong.” Sagot nito.
“Istorbo ka lang.” Pagsusungit niya at tinalikuran ito. Itinuloy niya ang naiwang trabaho. Alam niyang sumunod ito sa kanya.
“Hindi ako istorbo. Ikaw lang ayaw tumanggap ng tulong. Hindi ka ba nalulungkot dito? Mag-isa ka lang.” Anito.
She snorted. “Hindi. Baka ikaw.”
“Of course. Nakakalungkot ang palaging mag-isa.” Sagot nito at natigilan siya. Tumingin siya dito.
“Matagal akong tumira sa New York. I’m with my relatives there but I live alone. Kaya alam ko ang pakiramdam ng independent. You will take care of yourself. Lalo na kapag may sakit ka.” Sabi nito.
“Kaya ka ba umuwi dito?” she asked. Nagbuntong-hininga ito. Bahagyang lumayo at sumandal sa mesa na pinaglalagyan niya ng mga hindi pa nagagami na pintura.
“Siguro. But I enjoyed my life there. Marami akong natutunan sa pagtira doon. Ayaw ko lang doon tumanda. I want to settle here.” Sagot nito.
“Kasama ba ‘yan sa planong sinabi mo?” muli siyang nagtanong.
“Nagkibit-balikat ito. “Yeah. I want to fall in love here.”
“Talaga? Corny mo.” Sabi at biglang napatawa. Marahil hindi niya inaasahan na sasabihin ng isang katulad nito ang ganoong bagay. Ngunit nakatingin lang ito sa kanya. Natigil tuloy ang pagtawa niya.
“Sorry. I didn’t-”
“Lalo kang gumaganda kapag tumatawa. Hindi mo ba alam ‘yon?” sabi nito.
She gaped. Mabilis niyang naramdaman ang pag-iinit ng pisngi niya. She knew she blushed. Hindi niya napigilang mapatungo at pasimpleng lumunok. Hindi niya alam kung paano pakikitunguhan ang kanyang naramdaman.
“H-hindi.” Mahina at tila nahihiya niyang sagot.
“Now you know.”
Muli siyang tumingin dito. Ayaw niyang gawin iyon dahil alam niyang maiilang siya ngunit hindi niya mapigilan. He looked at her half smiling. Tila may hindi maipaliwanag na damdamin din siyang nakita sa mga mata nito.
“H-huwag mo nga akong tingnan.” Saway niya dito. Kunwa’y galit siya upang maitago pagkailang. Ngunit tumawa ito.
“Natatakot ka?”
“Hindi.”
          “Well, bakit?” nakangiti at tila naaaliw pa nitong tanong.
“Kasi…”
“Come on. Aminin mo na kasi.”
Kunot noo siyang tumingin dito. “Aminin na ano?”
“That you find me irresistible.” Sagot nito.
“Yabang mo. Wala akong gusto sa’yo.” Inis niyang tugon at padabog na tinalikuran ito.
“Talaga. Then why are you blushing?” pangungulit nito. Napapikit siya upang pigilin ang inis. Saka humugot ng hininga. Dahil sa kabila ng inis ay lihim siyang napapangiti. Kahit panay ang pangungulit nito ay hindi siya napipikon at tila gusto niyang naroon ito.
Hindi na niya ito narinig na nagsalita ngunit panay naman ang tawa. Sa gilid ng mata niya ay nakita niyang kumuha ito ng bagong brush. Lumapit ito sa kanya at akmang isasasaw ang brush sa halo ng pintura niya ay pinigilan niya ito.
“Nakikialam ka?” pataray niyang tanong.
Umangat ang kilay nito. “I thought we’re okay. Bakit ang sungit mo na naman?”
“Ano ba kasing gagawin mo?”
Tumawa ito. “Ano pa? E ‘di magpipintura. Bulag?”
“Huwag na nga sabi. Ako na lang. Panggulo ka lang.” pagtanggi niya at babawiin sana ang brush ngunit lumayo ito. Muli sana niyang kukunin ngunit mabilis nitong naiasawsaw sa pintura iyon at ipinahid sa pisngi niya. Nagulat siya.
“Ano ka ba?” gulantang niyang tanong habang pinapahid ang pintura sa pisngi niya. Tiningnan niya ito nang masama. “Pasaway ka talaga.”
“Ayaw mo ‘ko patulungin kaya manggugulo na lang ako.” Sabi nito at muli siyang pinahiran ng pintura. Nilagyan pa pati ang suot niya. Mabuti na lang at naka-apron.
Inis niyang tinungo ang sarili. Dumami na ang kanina ay mga bahid na pintura sa katawan niya. Sigurado siyang mahihirapan siyang tanggalin iyon.
“Gano’n pala.” Inis niyang sabi at sinugod ito. Ginantihan niya ito nang pahiran din niya ng pintura ang mukha nito.
Napatawa siya. Paano’y halos kalahati ng mukha nito ang nalagyan. Nagulat ito ngunit nakangiti naman. Nag-peace siya dito.
“Gumaganti ka pa.” Sabi nito sa nagbabantang tinig.
“Oh, ikaw ang nagsimula.” Tugon niya habang dahan-dahang lumalayo. Hawak pa rin niya ang brush at nakaumang dito sakaling lumapit ito sa kanya.
Dahan-dahan itong lumalapit sa kanya habang siya ay dahan-dahan namang lumalayo. Napapatawa siya sa hitsura nila dahil para silang mga bata na maglalaro ng habulan. Hanggang sa naghabulan na sila sa buong kwarto. She laughed hard. Pilit siyang inaabot ni Seoff upang pahiran ng pintura ngunit ganoon din ang pilit niyang paglayo kasabay ng pagpapahid din ng pintura dito. Hanggang sa maabutan siya nito.
“Seoff, tama na.” sabi niya habang panay ang tawa. Yakap siya nito mula sa likuran at sinusubukang pahiran ang mukha na panay naman niyang iniiiwas. Panay pa rin ang tawa niya kahit ito ay malakas din tumatawa.
Hinawakan nito ang kamay niya na pumipigil sa braso nito at tuluyan na siyang niyakap nito. Tumatawan pa rin sila at hingal na hingal na. Nabitiwan na rin niya ang hawak na brush.
 “Tama na, pagod na ‘ko.” Hirap niyang sabi habang yakap nito. Napasandal pa ang ulo niya sa may dibdib nito.
“Sige. But let’s have dinner tonight.” Sabi nito sa hingal ding tinig.
Natigilan siyang bigla. Tila tumigil din ng ilang tibok ang puso niya nang marinig iyon. Hindi siya kaagad nakapagsalita. Hanggang sa maramdaman na lang niya ang mabilis na tibok ng puso nito sa kanyang likuran. Noon din niya napansin kung gaano siya kalapit sa isa’t-isa. Taas baba ang dibdib niya sa paghinga. Kung sa hingal dahil nangyaring habulan o sa kabang nararamdaman ay hindi niya alam. Ni hindi na niya gustong alamin.
Isang kurap ang ginawa niya upang gisingin ang sarili. Saka tila hirap na inilayo ang sairli mula sa binata.
“Tingnan mo nga hitsura natin. I-ikaw kasi…” kuwa’y sita niya dito pagkatapos ng isang tikhim. Hindi niya ito tinitingnan.
“Napasaya naman kita.” Sagot nito. Nilingon niya ito. Seryoso ngunit may kalakip na ngiti itong nakatingin din sa kanya.
“Gutom na ‘ko.” Paiwas na naman niyang saad habang inililigpit ang natumbang lata ng pintura.
          “Padeliver na lang tayo. Hindi tayo tatanggapin kahit saan dahil sa hitsura natin.” Sagot nito. Nakita niyang dinukot nito ang cellphone mula sa bulsa ng suot nitong jeans. Nag-dial ito at narinig na lang niya itong nag-oorder para sa kanila.
          Siya naman ay abala sa naiwang trabaho ngunit sa likod ng isip ay naroroon ang kalituhan dahil sa hindi maipaliwanag na pakiramdam.

          Walang gustong magsalita kina Katelyn at Seoff habang tahimik na kinakain ang ipinadeliver nilang pagkain. Pasulyap-sulyap si Katelyn habang kinakain ang roasted chicken. Ito naman at sunud-sunod din ang subo. Magkatabi silang nakalupagi sa gilid ng kwarto at nakasandal sa pader.
          Nagbuntong-hininga siya.
          “Salad?” sabi nito sabay alok ng salad na nakalagay sa maliit na plastic container. Tumanggi siya. Nakita niyang tumingin ito sa wrist watch nito.
          “Alas tres na. Hindi ka pa pala nag-lunch. Kung hindi pa ako dumating hindi ka pa kakain. Siguro talagang hinihintay mo ‘ko para sabay tayo kumain.” Sabi nito sa kanya. Nakaismid siyang lumingon dito.
          “Busy ako.” Angil niya. Tiningnan niya ito saka inirapan. Tumawa ito.
          “Sungit mo na naman.” Sabi nito. “Ganyan ka ba talaga?”
          “Hindi.” Sagot niya. Tapos na siyang kumain kaya inayos niya ang carton at ibinalik sa plastic. Uminom siya ng malamig na tubig saka inilapag sa gilid niya.
          “Alam ko.” Anito.
          “Alam mo naman pala. Bakit nagtatanong ka pa?” saad niya. Sumandal siya sa pader at pinagmasdan ang hindi pa natatapos na pintura. Napabuntong-hininga siya.
          “Magkaibang magkaiba kayo ni Anika. Parang pintura sa pader mo, white and red.” Sabi nito. Tumingin siya dito.
          “Anika is aggressive, playful pero may limit. And she knows it. Ikaw, plain, uptight…”
          “Boring.” Dugtong niya. Napalingon ito sa kanya. Muli niyang tiningnan ang pader.
          “Bakit?” tanong nito. Kahit hindi niya ito lingunin ay alam niyang seryoso itong nakatingin sa kanya.
          “Iniwan kami ng Daddy namin.  Eleven years ago, he just left my Mommy crying. Bata pa lang si Anika noon. Hindi sinabi ni Mommy kung bakit nangyari ‘yon pero alam ko na may iba nang pamilya si Daddy. Pero alam mo, kitang-kita ko kung paano nasaktan si Mommy sa nangyari. Madalas, nakikita ko siyang umiiyak. Alam kong nahihirapan siya pero wala rin naman ako magawa kasi…hindi na kayang ibalik ng luha niya ang tatay ko. At ayokong mangyari sakin ‘yon. Ayokong magmahal ako pagkatapos luluha lang ako nang gano’n. Ayokong masaktan dahil hindi ko yata kayang magpatawad.” Puno ng hinanakit at lungkot niyang saad.
          “But you have to forgive. Hindi dapat inaalagan sa puso ang galit. It is not healthy. Marami pang pangit na bagay ang pwedeng mangyari. Paano mo makakaya lahat ng ‘yon kung iniipon mo ang sama ng loob mo. At isa pa, maaaring may dahilan ang daddy. Don’t take it too hard. Ikaw rin ang nahihirapan.” Tugon naman ni Seoff.
          “Hindi ko ginusto ‘to. Bakit kailangan ako ang mahirapan? Si Daddy ang…”
“Hey.” Malumanay nitong agap sa kanya. Umangat ang kamay nito at dahan-dahang inilapit sa labi niya. “Hindi mo na kayang ibalik ang nakaraan. Move forward. Patawarin mo na lang siya. Iyon lang naman ang gagawin mo.”
Bahagya siyang lumayo sa binata dahil para siyang nakuryente sa ginawa nito. Ayaw lang niyang pansinin ngunit iba ang epekto ng lahat ng ginagawa nito sa kanya.
 “Kate…” tawag nito. Napapikit siya sa pagtawag na iyon. His husky tired voice tickled to her heart.
“Anong kailangan kong gawin?” tila sumusuko niyang tanong. Walang salita siya nitong inabot at niyakap.
Alam niyang hindi mahigpit ang yakap ni Seoff ngunit tila hindi siya makahinga. Sa gulat o antisipasyon marahil. Ngunit mas nangibabaw ang kakaibang init niyang naramadaman mula dito. Ngayon niya naramdaman ang ganoon. Tila pinapawi nito ang lahat ng galit sa ama na inipon at itinago niya ng magatal na panahon. It only took warmth from a man.
“Tanggapin mo na lang ang nangyari. Sapat na siguro ang ilang taon na hinayaan mo ang sarili mong malungkot. May dahilan ka na para maging masaya.” Bulong nito sa kanya.

Kitang-kita ni Katelyn ang gulat sa mukha ni Anika nang makita siya nito na bumababa mula sa 4x4 ni Seoff. Bahagya pang nakaumang ang bibig nito.
          “Isara mo nga ‘yan. Ang pangit tingnan.” Pabulong niyang sita sa kapatid at hinawakan pa niya ang baba nito upang masara iyon. Nakasimangot itong tumingin sa kanya. Nakasunod naman sa kanya ang binata.
          “Hi, Kuya Seoff. So, how are you doing with Ate? Hindi ka ba na-torture?” bati at saad nito sa binata. Tiningnan niya ito nang masama kasunod ay nilingon si Seoff. Nakita niya itong nakangiti.
          “Hindi naman.” Sagot nito.
          “What happened? Bakit puro pintura ang mga damit n’yo?” tanong na naman ni Anika sabay lingon sa kanya.
          “Ate, pinahirapan mo naman masyado si Kuya Seoff.” Sita sa kanya ng kapatid.
          “Shut up. Epal ka talaga.” Ganting sita niya at iniwanan na niya ito upang pumasok sa loob.
          “I’ll go ahead.” Biglang sabi niya Seoff at napalingon siya pabalik. Ngumiti na lang ito sa kanila at bumalik na sasakyan nito at umalis na.
          Nang makalayo ito ay iniwan na niya si Anika sa labas ng bahay at pumasok na. Sumunod ito sa kanya.
          “Nag-date kayo ‘no?” Kaagad na tanong nito.
          “Hindi. Nakita mo naman na puro pintura damit namin. Galing kami sa unit ko. Sandali.” Sabi sabay hinto. Hinarap niya ito.
          “Ikaw daw ang nagsabi sa kanya kung nasaan ako?”
          Nakita niya kaagad ang guilt sa ekspresyon nito. “Tumawag siya dito. Hinanap ka kaya sinabi ko.”
          Isang pagod na buntong-hininga ang ginawa niya. Panay iling niyang iniwan ito.
“Hindi talaga kayo nag-date?” pangungulit nito habang umaakyat siya ng hagdan.
“No!” pikon niyang sagot. Narinig pa niya ang pagdadabog nito ngunit hindi na niya pinansin iyon dahil tumunog naman ang cellphone niya.
“Hello?” patamad niyang sagot habang papasok sa kwarto niya.
“Gusto ko lang malaman kung nasa bahay ka na.” anang tinig ni Seoff. Muli ay tila tumatalon-talon ang puso niya sa tuwa.
“Kaaalis mo lang hindi ba?” sagot niya habang tinatanggal ang flat shoes. Nahiga siya sa kama.
“Just making sure.” Anito.
“Seoff, magkasama lang tayo kanina. I mean kani-kanina.” Pasungit niyang tugon ngunit naroon na ang paglalambing. Hindi tuloy niya maiwasang mapangiti.
“Na-miss kita agad e.” Agap nito. Napatawa siya. “I like your laugh. Nakakatanggal ng pagod.”
“Seoff…”
          “Alright. Kailangan mo nang magpahinga. Bye.” Sabi nito at nawala na ito sa linya. Pangiti-ngiti niyang tinitigan ang screen ng cellphone niya. Mabuti na lang at mag-isa lang siya sa kwarto dahil baka nasita siya ni Anika sa lakas ng pagtili niya.
CHAPTER 8
          Nagising si Katelyn dahil sa malakas na pagyugyog sa kanya. Hindi pa man lubos na nagigising ay alam na niya kung sino ang pangahas na gumagawa noon.
          “Ano ba?” yamot niyang sabi sa paos na tinig habang nakadapa pa rin sa kama. Kaunti pa lang ang oras ng tulog niya dahil napuyat siya sa pag-revise ng design niya dahil hindi ito in-approve ng financial analyst ang project para kay Mrs. Stefan. Masyado daw magastos ang choices niya para sa detalye ng design. Hindi practical at economical na siyang naman daw bilin ni Mrs. Stefan.
          “May pupuntahan daw tayo.” Saad ni Anika. Naramdaman niya ang paglayo nito. Hindi pa rin siya tumayo.
          “Ate.” Tawag pa rin nito.
          “Saan ba tayo pupunta? Puyat ako.” Paghihimutok niya. Tumayo siya mula sa kama kahit papikit-pikit pa.
          “Grill party.” Narinig niyang sagot ni Anika.
          “Grill party? What the…? Bakit kailangan pa akong kasama?” puno ng inis niyang himutok.
          Nakibit-balikat lang ito. “Huwag akong pagalitan mo.”
          “Saan ba ang party?” yamot niyang tanong.
          “Kina Kuya Seoff.” Sagot na tila kinikilig pa.
          “Landi mo.” Sabi niya dito. Hindi naman siya sineryoso nito.
          “Siguro may gusto ka sa kanya kaya nagagalit, hmp!” Pagkasabi noon ay iniwan na siya nito. Pikon siyang tumuloy sa banyo at panay ang bulong habang pilit na nagbibihis.
          Nang matapos maisuot ang isang Capri pants at dilaw na tee ay patamad na bumaba si Anika. Isang pares ng flip flop ang isinuot niya sa paa. She even did not bother to dry her hair.          Naroon na si Anika sa sala na nakaupong naghihintay habang nakasalpak sa tainga ang earphone ng iPod nito.
          “Hindi pa ba tayo aalis?” tanong niya nang tanggalin niya ang earphone sa tainga ng kapatid.
          “Aray! Barbaric ka talaga. Sandali lang, pwede? May kausap pa si Mommy sa phone.” Asar na sagot nito at muling ibinalik ang earphone. Kumanta pa ito nang malakas. Isang paraan upang itaboy siya.
          Noon niya narinig ang doorbell. Nakita niyang papalapit si Aya na kanilang kasambahay ngunit pinigil niya ito. Mas malapit naman siya sa pinto kaya siya na lang ang magbubukas.
          Nang buksan niya ang pinto ay ganoon na lang ang pag-iiba ng mood niya dahil sa nakitang bisita.
          “Anong ginagawa mo dito?” kaagad niyang tanong sa nakangiting si Seoff kasabay ng biglang pagrigudon ng kanyang puso. Sa isang iglap ay tila nagkagulo ang mga ugat sa kanyang utak at nawala ang dapat isipin noon. It is only because she saw Seoff standing very manyl with his jaded jeans and a blue shirt.
          “Sinusundo kayo.” Sagot nito.
          “Service?” may halong pang-aasar niyang sagot. Para namang walang epekto iyon sa binata. Tinalikuran niya ito at hinayaan itong makapasok.
          “Feel at home.” Mabigat ang loob niyang saad.
          “Salamat.” Sagot nito. Tiningnan niya ito at nakita niya ang ngiti nito. Umikot ang kanyang mga mata sa inis. Inis dahil hindi niya mapigilang maapektuhan sa mga ngiting iyon.
          Lumakad siya patungo sa sala at sumunod ito sa kanya. Nakita ni Anika si Seoff at parang patay na nabuhay ito.
          “Hi, Kuya Seoff.” Umaapaw ang excitement na bati ng kapatid niya.
          “Hello.” Sagot ng binata. Napaangat ang kilay niya.
          “Mukhang bad mood na naman ang Ate mo.” Ani Seoff na kay Anika nakatingin.
“Huwag mong pansinin si Ate. Praning lang ‘yan kasi narito ka.” Sagot ni Anika na tumawa pa. Inismiran niya ito.
“Gano’n ba?” Si Seoff. Tumingin ito sa kanya. “Palagi ko ngang napapansin ‘yan sa kanya.”
Napabuga si Katelyn ng hangin. Kasunod ang panay na iling. Mukhang nakahanap ng kakampi si Anika sa pang-aasar sa kanya.
“Pero maganda ang Ate ko ‘no?” bigla namang sabi ni Anika.
Napalingon siya dito. Feeling surprised and puzzled. Hinintay tuloy niya kung anong susunod na sasabihin nito dahil sa kauna-unahang pagkakataon ay may lumabas na pagpupuri para sa kanya mula sa bibig nito.
“Boring lang. Come, I’ll give you a tour in our house.” Dugtong ni Anika sabay hila kay Seoff. Walang nagawa ang binata kundi magpahila dito. Naiwan siyang hindi alam kung matatawa o maiinis sa kapatid. Nagpapasalamat siya at sanay na siya sa ugali nito kaya maaari niyang palampasin ang pagiging pasaway nito.

Hanggang sa Grill party na ginanap sa bakuran ng Mansyon ng Montreal kung saan mga pili lang ang bisita ay hindi na humiwalay si Anika kay Seoff. Naroong kausap ang mga ito ng mga pinsan at kaibigan ng binata. May pagkakataong ang dalawa lang nag-uusap habang nasa harap ng grill.
Seoff seemed only being nice. Alam niya na hinahayaan lang nito ang kakulitan ng kapatid niya. Na alam nito na gusto lang ng kapatid niya makasama at makausap ito. That Anika was only being playful and a bit flirt.
At kahit naman ganoon ito ay hindi naman iyon sinamantala ng binata. In a way or so, Seoff still find his stand to enjoy their talk. Hindi nito ipinapahiya si Anika. Dahil na rin sa hindi boring kausap ang kapatid niya. She was bright as her tongue. May sense ang karamihan sa mga sinasabi nito.
Nabibilang na niya kung ilang beses silang nagkatinginan ni Seoff na siya rin ang unang nag-iiwas ng tingin. At sa kabila ng hindi maipaliwanag ng kanyang isip na nararamdaman ay alam niya at umaasa siya na sa kanya rin lalapit ang binata. That their every little move will turned to both side of them. Na magkakaroon din sila ng sariling pagkakataon.
Hindi niya kayang aminin na sa kabila ng pagkainis niya dito ay pilit pa rin lumilingon ang mga mata niya dito upang alamin kung nakatingin din ito sa kanya. Sa tagong bahagi ng puso niya ay naroon ang pangungulila para dito. Iyon ang hindi niya maintindihan sa sarili niya.
Nang mainip ay tumayo si Katelyn at naglakad-lakad. Nagkakasayahan ang karamihan. Gustuhin man niyang makisaya ay hindi naman niya kilala ang mga ito. Isa pa ay inaantok pa siya. Maghahanap na muna siya ng maaaring tambayan upang makaidlip kahit sandali.
Sa paglalakad ay muli niyang naratiing Japanese garden sa likod. Nilakad niya ang tulay at pumasok sa gazebo. Naupo siya roon at nagiginhawahang sumandal. Sana’y wala kaagad makapansin na wala siya sa party dahil gusto niyang magpahinga.
Hindi pa nagtatagal ay namimigat na ang kanyang mga mata sa antok. She knew she would fall asleep any minute. Hanggang sa maramdaman niya ang pagkilos sa loob ng gazebo.
“Loner ka talaga.” Bungad ni Seoff nang maimulat niya ang mga mata.
“Pakialamero ka talaga.” Sagot niya.
Tumawa ito. “Okay ang kapatid mo. Makulit nga lang.”
Hindi siya sumagot. Ayaw niyang gumawa ang kwentuhan dahil hindi siya kumportable na kausap ito.
“Gustung-gusto mo ‘tong lugar na ‘to. Bakit?” saad at tanong nito.
Nagkibit-balikat siya. “Maganda.”
“Parang ikaw.” Agap nito. In a blink of a second, her world suddenly froze. Lihim na nanigas ang kanyang panga at nawala ang isasagot niya.
“Bakit mo ba ako sinusundan?” pagalit niyang tanong upang maiwaglit ang pag-iinit ng kanyang pakiramdam.
“Bahay namin ‘to. Pwede akong pumunta kahit saan ko gusto, di’ba?” nakakaloko pa nitong sagot.
“At bisita ako. Pwede naman siguro akong mapagbigyan, di’ba?” pasungit niyang sagot.
“Ayaw mo ba akong kausap? I missed talking to you. Matatapos na ang party ni hindi pa kita nakakausap.” Sagot nito.
Mahina siyang nagbuntong-hininga. “Nag-uusap na tayo.”
Ngumiti ito saka umiling. “Bakit hindi mo subukang sumagot nang maayos? Palagi ka na lang masungit. Smile.”
Ngumisi pa ito na sinasabing ganoon din ang gawin niya. Isang pilit na ngiti ang ginawa niya.
“Try harder.” Utos nito.
“Iyon na ‘yon.” Umikot ang mga mata niyang sagot.
“Come on.” Sabi nito at muling ngumisi. Wider this time.
Dahil sa ginawa nito ay hindi niya napigilang mapatawa dahil hindi niya maintindihan ang hitsura nito. Kitang-kita niya ang pangungulit nito.
“See? Kailangan pa pala na magmukha akong weird para lang mapangiti ka.” Sabi nito. Muling umikot ang mga mata niya.
“Halika.” Saad nito. Nagtataka siyang tumingin dito.
“Saan na naman? Baka mapahamak na naman ako n’yan.” Pagprotesta niya.
“Of course not. Akong bahala sa’yo.” Sagot nito sabay tayo. At nang makalapit sa kanya ay kinuha nito ang kamay niya. Hindi kaagad siya nakahuma. Paano’y mabilis na kumalat ang kiliti na noon lang niya naramdaman dahil sa simpleng hawak na iyon.
“Saan nga?” nangungulit niyang tanong.
“Basta. Sumama ka na lang kasi. Feeling ka ‘no?” sagot nito at tuluyan na siyang hinila. Wala na siyang nagawa.
Mabilis silang nakabalik sa loob ng Mansyon. Hanggang marating nila ang isang silid ay hawak pa rin nito ang kamay niya. Iyon marahil ang music room dahil sa grand piano na kanyang nakita.
Hindi niya inaalis ang paghawak na iyon dahil lihim na nagdidiwang ang puso niya. Ang init ng palad nito ay tila haplos na bumabalot sa kanya.
Nang tuluyang makapasok ay binitiwan nito ang kamay niya. Nakatingin siya dito habang lumalapit ito sa grand piano. Naupo ito sa harap noon.
“So…anong drama mo?”
Tumingin muna ito sa kanya at umayos nang upo bago sumagot. “Come sit with me.”
“Bakit? Marunong ka ba n’yan?” May pagdududa niyang tanong ngunit unti-unti namang lumalapit.
Napakamot ito sa ulo. “Hindi ako mapapahiya. Sigurado ako na pamilyar sa’kin ang piano na ‘to.”
“Sinabi mo ‘yan.” Sabi niya at umupo sa tabi nito. At sa pag-upo na iyon ay naamoy niya ang isang halimuyak.
She knew it is him. Ang hindi niya alam ay kung bakit ang mga ganoong bagay ay nararamdaman at napapansin pa niya. Why he has this kind of strange effect to him? Na kahit na ayaw niya itong kausap dahil lahat na lang pinapansin nito sa kanya at hindi niya masaway ang sarili na iwan ito. Na sa bawat pagkakataon ay naroon siya kasama ito.
Tumikhim ito. “It’s been a while nang huli akong tumugtog nito pero…”
“Saan ka natuto n’yan? Sa New York?” tanong niya.
Lumingon ito sa kanya. At hindi niya akalain na ganoon ito kalapit sa kanya. Kaya nang tingin siya nito ay halos umabot na ang tungki ng ilong nito kanya. Bahagya siyang lumayo dahil tila naninigas ang buo niyang katawan.
“No. Si Daddy ang nagturo sa’kin.” His voice was low and soft. Dahil marahil malapit lang sila sa isa’t-isa. His eyes are flying all over her face. Hindi niya masabi kung sa kanya o sa kanyang labi ito nakatingin. Lalo lamang noon dinagdagan ang pagsikdo ang kakaibang pakiramdam niya.
“Okay.” Mahina at patangu-tango niyang bulong. Lihim siyang humugot ng hininga. Kumawala na ang tingin na iyon at hinarap nito ang piano. Kumilos ang mga kamay nito at ipinatong sa ibabaw ng piano at nagsimulang tumugtog.
          Seoff was singing beautifully. Malamig ngunit malinaw ang boses nito. Kahit ang pagtipa nito sa bawat nota ay malinis at dahan-dahan. At sa bawat bitaw nito ng titik ay ramdam niya ang sinseridad sa pagbanggit noon. He was not just singing. He was telling a story and whispering something to her. Wala na siyang ibang nagawa kundi ang pakinggan ito.
If I say you’re the one would you believe me…?
Nawala ang tinig nito at natapos ang pagtugtog ngunit hindi ang epekto noon sa kanya. Wala silang imikan matapos ang sandaling iyon. Sa halos may sampung segundong pananahimik na kanilang mga paghinga lamang ang naririnig ay dinig na dinig ni Katelyn ang tibok ng puso nito. She deeply now starting to understand why.
Humanga siya sa binata. Hindi lamang sa maganda nitong pagtugtog kundi sa mas malalim na dahilan. May kung ano kay Seoff na nagtutulak sa kanya na magbago nang hindi niya namamalayan.
“Napanood ko sa isang pelikula ang kanta na ‘to. Nagandahan ako kaya pinag-aralan ko.” Saad ni Seoff matapos ang ilang sandaling pananahimik.
“Bakit?” hindi niya alam kung bakit ganoon ang tanong.
“The song is about taking chances and trying something new. At iyon ang gusto kong gawin sa’yo.” Sagot nito. Noon siya nilingon nito.
“S-seoff, h-hindi ko maintindihan…” kinakabahan at nalilito niyang tanong. Ngunit mabilis na kumikilos ang kanyang isip upang makuha ang nais nitong sabihin.
“Can I kiss you?” bulong nito imbes na sinagot ang kanyang sinabi.
Bumuka ang kanyang labi upang may sabihin ngunit walang anumang salitang namutawi doon. She was too surprised to say anything.
Noon nakakita ng pagkakataon ang binata. Unti-unting lumapit ang labi nito sa kanya na hindi na niya nagawang pigilan. She was too stunned to stop ito. At isa pa ay tila iyon din ang hinihintay niyang mangyari. But why would she anticipate on that?
Malumanay ang halik na iyon ngunit matindi ang pakiramdam kay Katelyn. She felt so hot but yet cold like ice. Nanginginig ang kanyang buong katawan ngunit tila may humihila sa kanya upang lalong lumapit dito.
Hindi na napigilan ni Katelyn ang sarili dahil kusa nang bumukas ang labi niya upang sagutin ang halik na iyon. Naramdaman na lang niya ang paghaplos ng isang palad sa pisngi niya na alam niyang kay Seoff iyon. Lalong nag-init ang kanyang pakiramdam at lalong bumiblis ang tibok ng puso niya. His touch feels like magic running through his fingertips.
Unti-unti itong lumayo nang matapos ang kakaibang halik na iyon. Unti-unti ring bumalik ang isip niya sa kasalukuyan na tila naglakbay sa kung saan. Noon niya naisip ang nagawa. Wala sa sarili siyang napatayo.
“Ah…b-balik na ‘ko sa party.” Taranta niyang sabi sabay layo sa binata.
          “Have a date with me. Patutunayan ko sa’yo na hindi nakakatakot ang nararamdaman mo.” May pagsusumamo nito. Parang gustong umiyak ni Katelyn. Nagususumigaw ang puso niya na hayaan ito ngunit puso rin niya ang pumipigil dito.
“Please…”
Sabi niya nang lingunin niya ito.“Sinabi ko na hindi tayo magdi-date.”
“Saturday, alas-siete ng gabi.”
CHAPTER 9
“Kate?” narinig niya ang pagtawag ng Mommy niya ngunit hindi siya kumilos. Nanatiling nasa scale ang mga mata at nagtatrabaho. Naramdaman niya ang pagalapit nito.
“Mom, I need my privacy.” Hindi naman naninita niyang sabi dito. Ayaw lang niya talagang may abala kapag naghahabol siya ng re-work. Alam iyon ng kanyang ina.
“Halika muna. Mag-usap muna tayo.” Tugon nito. Wala siyang nagawa kundi sumunod.
She heard her mother sighed. Ganoon din ang ginawa niya. Umupo ito paharap sa kanya sa kahoy na set.
“Two weeks na lang lilipat ka na.” bungad na tanong nito.
“Yeah.” She just said.
“Naisip ko lang na panahon na para sabihin ko sa’yo ang nangyari sa’min ng Daddy mo.” Sabi nito. Nagtataka siyang lumingon.
“Nag-usap kami kanina lang.” sabi nito.
“Ano? Nag-uusap na kayo all this time?” Napatayo niyang tugon dito.
“We have communication three years ago. At ano naman kung nag-uusap kami? Bakit nagagalit ka? We to talk para sa inyong dalawa.” Sagot nito.
She snorted. “At wala kang sinasabi sa’kin, sa amin ng kapatid ko?”
“Alam ni Anika ang tungkol dito. Katelyn, tigilan mo na. Huwag mo nang pahirapan ang sarili mo. Kalimutan mo na ang galit mo sa daddy mo. It is not worthy anymore. Matagal nang-”
“Alam ni Anika?” Agapa niya. Tumayo ito at inabot ang balikat niya upang muli siyang paupuin.
“Hindi na kami masaya ng daddy mo nang magkasama. When Anika turned seven, marami nang dumating na problema. Hindi mo lubos na maiintindihan dahil bata ka pa noon. Kate…” saad nito. Tumigil muna ito na tila nag-iisip at may pag-aalinlangan.
          “Arranged marriage ang nangyari sa amin ng daddy mo. Mahal ko siya pero…he’s in love with someone else. Hindi naging madali para amin lalung-lalo na para sa kanya ang relasyon namin. Walang nagawa ang daddy mo nang ipagkasundo kami ng mga lolo mo dahil natakot siya noon na hindi makahawak ng posisyon sa family business nila at hindi siya pamanahan. He loved his job in their company. Iyon ang buhay niya. Kaya pumayag siyang nagpakasal sa’kin.” Mahabang paliwanag nito. Noon din ito lumuha.
Parang sinuntok ang puso niya Katelyn. Noon lang niya muling nakita ang pagluha nito. Hinawakan niya ang pisngi nito.
“We had an okay relationship. Dahil pareho naming alam ang aming sitwasyon kaya alam namin kung paano at saan lulugar. Ginawa ko ang lahat upang mahalin ako ng daddy mo at ganoon din siya. Pero talagang kayo na lang ni Anika ang dahilan kung bakit pa kami nagsasama. Until he gave up. Bumalik ang talagang babaeng mahal niya at doon nagsimula ang problema. Na-realize ko, anak, hindi kailanman naging akin ang daddy mo.”
“Mom…” punung-puno ng dalamhati niyang anas. Wala siyang alam. Nabuo at namahay ang galit sa puso niya dahil ang akala niya ay ang daddy niya ang lahat ng may kasalanan.
“Patawarin mo ako kung hindi ko sinabi. Ayokong masira ang magandang pagtingin ninyo sa’kin ni Anika. Ayokong pati kayo ay lumayo sa’kin. I’m-”
“Mom, hindi mangyayari ‘yon. Hinding hindi.” Saad niya sabay yakap dito.
“I love you, Mom.” Bulong niya sa gitna ng pag-iyak.
“Forgive your father, Kate. Iyon ang hiniling niya sa akin kanina nang mag-usap kami. Miss ka na niya.” Sabi nito ngunit hindi na siya nagsalita. Marahil kailangan na lang niya itong pagbigyan.

Hindi napigilan ni Soeff na humanga kay Katelyn nang makita niya itong pababa ng hagdan suot ang isang printed v neck dress. Kulay asul iyon at bumagay sa maputi nitong kutis. Napangiti siya nang mapansin niya na naiilang ito. Marahil dahil sa suot nito o dahil sa kanya. Sabihin mang masyado siyang bilib sa sarili pero iyon ang nararamdaman niya. He was sure that Katelyn react even in his simple stare. At ganoon din naman siya.
 “Maaga ka.” Saad ng dalaga nang makalapit sa kanila. He knew she was just trying to loosen up. Tama lang naman sa oras ang dating niya. Ngumiti siya.
“Baka kasi magbago pa isip mo. Mahirap na.” Sagot niya at ngumiti ito. He shivered. “Sasakalin ako nina Mommy kapag ginawa ko ‘yon.” Pagbibiro nito. Napatawa siya.
“Aalis na kayo?” Narinig nila ang tinig na iyon. Papalapit si Anika kasama si Mrs. Quiñones.
“Heto ang clutch mo.” Excited na iniabot iyon ni Anika kay Katelyn.
“Bring home my daughter, Seoff. Walang kulang.” Anang ginang sa tabi ni Anika na nagtatakang tumingin sa ginang.
“Opo.” Tumatawang sagot niya.
“Mommy, Ate is now dating.” Singit ni Anika. “Maybe…”
“But where’s He?” agap ng ginang.
“Tatawagan ko siya.” Masayang sagot ng dalaga.
“No, no, no.” pigil naman ng ginang. “Hintayin mong yayain ka niya. Unahin muna natin ang Ate mo.”
 “Manonood lang kami, Mom. Praning ka naman masyado.” Agap ni Katelyn.
“Nanay ako. Anong mali ‘don?” Sagot ng ginang.
“Halika na nga.” Si Katelyn at nauna na itong tumalikod upang lumabas. Naiwan siyang nagpapaalam sa mag-ina saka sumunod sa dalaga.
“Ang ganda mo ngayon.” Bulong niya kay Katelyn nang makaagapay siya dito. Bahagya itong natigil sa paglabas at tumingin sa kanya. He saw her blushing.
“Shut up.” Saway nito sa nangingiting paraan at tinawanan niya ito.
Inalalayan niya ang dalaga habang pasakay sa kotse niya saka sumakay sa driver’s seat. At bago niya paandarin ang sasakyan ay inabot niya likod ang isang bouquet ng bulaklak. Iniabot niya iyon sa dalaga. Of course, Katelyn did not expect it.
“Salamat.” Simple nitong sagot ngunit hindi ito tumitingin sa kanya. Kinuha niya ang baba nito at ihinarap niya ito sa kanya.
Hindi na siya nagpaalam at pinangahasan na niyang abutin ang labi nito at hinalikan iyon. He saw fireworks on that kiss. Parang piniga ang hininga niya. He missed her lips. He missed how she responded on that kiss at the party. Kaya hindi niya napigilan ang sariling gawin ulit iyon. He was so overwhelmed.
“Marami na akong naging relasyon sa New York. I’ve even been in the ups and down of it. At kung anuman ang ipapangako ng nararamdaman ko sa’yo, handa ako. Isa lang gusto kong mangyari ngayon. Spend every time I have to be with you. Sana hayaan mo akong gawin ‘yon.” Taos puso niyang saad dito matapos ang halik na iyon.
Hindi nagsalita si Katelyn. Nakatingin lang itong sa kanya habang kipkip ang bulaklak. She looked stunned. At naroon na naman ang tila takot sa mga mata nito. Nag-alala siya na baka maging tulad ito noon una niya itong hinalikan. Too hesitant to face him. Ngunit hindi siya susuko hangga’t hindi nakukuha ang tiwala ng dalaga.
“Mahuhuli na tayo sa play.” Tanging sagot nito at nag-iwas na iton ng tingin. Nakita niya itong nagbuga ng hangin. Ganoon din ang ginawa niya saka hinarap ang manubela. Wala na silang salitaan habang binabaybay ang daan.

Hindi pa man sila nakakalapit sa Resorts World Manila kung saan gaganapin ang play ay bumuhos na ang malakas na ulan. Dahilan tuloy upang mag-traffic. Mabagal ang naging pag-usad ng mga sasakyan.
“Malapit nang mag-umpisa ang play. Baka hindi na tayo umabot.” Naikomento ni Katelyn sa binata.
“Hindi naman siguro.” Sagot nito. “Malapit na naman tayo. Don’t worry.”
Nagtiyaga na lang sila na singuin ang traffic. At mapalad pa din silang nakarating. Matapos mai-park ni Soeff ang kotse ay buong pag-aalalay siya nitong sinamahang maglakad patungo sa loob ng Newport Performing Arts Theater.
At sa buong panahong iyon ay ramdam na ramdam ni Katelyn ang pag-aalaga at concern ni Seoff sa kanya. Not just that he was only trying to be a gentleman. She felt that he would never let anything not on his power happened to her. Napakasarap sa pakiramdam. Na unang pagkakataon ay may isang taong gagawin ang lahat alang-alang sa kapakanan niya.
Narating nila ang theater. Ngunit nalungkot sila lalung-lalo na siya sa sinabi na guard sa bungad ng theater.
“I’m sorry, Sir. Thirty minutes na pong nag-umpisa ang play. Wala na pong pwedeng pumasok.” Saad nito.
“But we have tickets.” Sagot ni Seoff ngunit umiling ang guard.
“Pasensya na po, Sir.” Hinging paumanhin gn guard.
Laglag ang balikat ni Katelyn. Puno ng panlulumo siyang tumalikod. One night performance lang ang ticket nila. At wala silang mabibili pa dahil sold out na ang ticket.
“Pare, baka naman pwede pa. Napaka-importante nito para sa girlfriend ko.” Narinig niyang sabi ni Seoff. Napalingon siya dito. Tumingin ito sa kanya. He smiled.
“Hindi na po talaga.” Matigas pa din na pagtanggi ng guard. Gusto niyang sitahin ito dahil sa pagsasabi nitong girlfriend siya nito ngunit ayaw naman niyang mapahiya ito sa guard.
Nakita niyang may dinukot ito mula sa likuran ng pantaloon nito. Wallet iyon. Nagtatanong na tingin dito ibinigay niya dito.
“I have…” sabi nito habang kumuha ito ng lilibuhin mula sa wallet ngunit mabilis iyong pinigilan ng guard.
“Huwag po, Sir. Nasa policy po ng theater na hindi na maaring magpapasok kapag nag-umpisa na. For security purposes po.” Sabi nito habang nakasangga ang kamay nito sa iaabot nap era ni Seoff.
Tila napahiya namang binawi ni Seoff ang hawak.
 “I’m sorry. Importante lang talaga sa kanya ang event na ‘to. Pinilit nga niya ang sarili niya na makasama ako kasi nag-away kami para lang makapunta dito. Pare, tulungan mo sana akong mapasaya siya. This will really mean to me.” Seryoso at nagmamakaawang saad ni Seoff.
“Seoff…” anas niya.
May ilang sandaling hindi umimik ang guard at nagpalipat-lipat ang tingin nito sa kanila. Kahit siya ay nanalangin din na pumayag ito. Hanggang mabuntong-hininga ito.
“Sige po. Subukan natin. Samahan ko kayo.” Sabi nito. Nabuhayan siya ng loob.
“Salamat. I owe one.” Nasisiyahan sagot ni Seoff at muli nitong hinawakan ang kamay niya. Sumunod sila dito.
At nang makarating sila sa sinasabi nito ay mapalad silang pinayagan dahil na rin sa maitnding pakiusap ng binata. May sandali pa ngang parang ginusto na niyang sawayin ito dahil masyado na itong napapahiya dahil sa ginagawa. He was begging everyone for her. Para lang mapagbigyan ang gusto niya. She felt overwhelmed but guilty at same time.
Nakapasok sila sa loob. Marami man silang na-miss sa play ay hindi na iyon ininda ni Katelyn. Ang mahalaga ay nakapasok sila at nasilayan ang idolo nang personal sa kauna-unahang pagkakataon. Of course with the help of her prince.
At habang abot hanggang tainga ang ngiti niya habang nanonood ay siya namang tahimik ng binata. Nang minsang nilingon niya ito ay nahuli niya itong nakapikit na. Pasimple niya itong siniko. At nang magmulat ito ay wala sa loob na pumalakpak ito. Napapahiya naman niya itong pinigilan sabay mahinang tumawa. He looked at her apologetic. Then both laugh. Bumuka ang bibig nito at sinabing ‘I’m sorry.’ She smiled sweetly.

“That was fun.” Hindi naitago ang pagpapaggap na pahayag ni Seoff habang papalabas ng theater. Magkahawak ang kanilang mga kamay.
Napatawa siya. “Oo nga eh. Enjoy na enjoy ka. Lakas pa ng hilik mo.”
“Gano’n? Hindi ko napansin.” Sagot nito.
“Hmp.”
Ginulo nito ang buhok niya. Pinigil niya ito. Kung kulitin siya nito ay parang walang tao sa paligid nila gayong marami silang kasabay na lumabas. Hindi tuloy maiwasan ng iba ng tumingin sa kanila.
“Sana may next time pa. Kahit ilang play pa ‘yan panonoorin ko.” Malambing nitong saad. Dinala nito ang kamay niya sa labi nito. He kissed her knuckles. Kulang mapasinghap si Katelyn sa ginawa nito.
“Umuulan pa rin.” Paiwas niyang saad habang naglalakad sila. Nasa parking lot na sila noon. Magkahawak pa rin ang mga kamay. She was definitely aware of the gesture. Inaamin niya na nasisiyahan siya sa pagiging malapit nila sa isa’t-isa.
Natatakot siyang mapagbigyan ang hiling nito dahil baka hindi na niya mapigilan ang sarili. Na baka isuko na niya ang puso para dito. Dahil lumalawig na ang nararamdaman niya para sa binata. That she care for him now more that anyone and more to herself.
“I guess kailangan nating hintaying humupa ang ulan.” Sagot nito kasunod ang isang mabigat na buntong-hininga.
“Ang lalim naman.” Komento niya. Tumingin ito sa kanya. Humigpit din ang hawak nito sa kamay niya. She felt the warmth from him.
Nang malapit na sila kotse ng binata ay may napansin siya sa hindi kalayuan. Tumagal ang tingin niya doon hanggang parang biglang nanikip ang dibdib niya. Isang sasakyan lang ang pagitan mula kotse ni Seoff ay ang isang lalake kasabay ang isang dalagita.
Tila namamanhid ang mga paang lumapit siya upang mas lalong makita ang pigura. Nais niyang makasiguro.
“Dad…” sambit niya nang makalapit. Hindi niya alam kung paano iyon lumabas sa labi niya ngunit iyon ang salitang namutawi. Habang nagsisimulang manginig ang buo niyang katawan.
Lumingon ang lalake pati na ang kasabay nito. Kulang ang salitang gulat upang ilarawan ang reaksyon ng Daddy niya nang makita siya.
“Kate…”
Mabilis na namuo ang luha niya nang marinig ang tinig na iyon. Ang tinig na may labing-isang taon na niyang hindi naririnig. Hindi niya mailarawan ang dapat maramdaman ng mga sandaling iyon.  Bigla, mula sa masaya ay parang sumikip ang mundo niya at hindi makahinga.
“H-hi.” Hirap na hirap niyang bati dito. At ganoon na lang ang paninigas ng katawan niya nang bigla siya nitong yakapin. Hindi niya alam tuloy kung tutugon ng yakap o itutulak ito.
“I missed you so much, Kate.” Bulong nito na nagpatulo na ng luha niya.
“Dad.” Iyon lang ang tangi niyang nasabi. Hindi na kailangan ng maraming salita upang linawin ang lahat. Nagpaliwanag na ang mommy niya kaya tangging pag-uusap na lang nila ng daddy niya ang nararapat. Noon siya binitawan nito.
“Ipapakilala ko sa’yo ang kapatid mo.” Masayang sabi nito at tinawag ang kasama nito. “This is Haley, she’s 11.”
“Hi, nice meeting you…Ate.” Nahihiya pa nitong inaabot ang kamay nito sa kanya.
“Hello.” Pinapahid ang luha niyang tinanggap ang kamay nito.
“Kumusta ka na? Oh, sumama ka na sa’min, Kate. Dinner tayo. My treat.” Sabi ng Daddy niya.
“O-oh, Dad may kasama.” Nanghihinayang niyang sabi at nilingon si Seoff na tahimik lang palang nakamasid sa kanila. Lumapit ito.
“Good evening, Sir. I’m Seoff Montreal.” Pagpapakilala ng binata nang makalapit.
“Kilala kita. We once met pero mga bata kapa noon. Batch ko ang daddy mo sa college.” Tugon ng daddy niya.
“Talaga po? Good thing.” Natutuwang sabi ni Seoff.
Nagbutong-hininga ang daddy niya. “So, I guess sa ibang araw na lang  tayo mag-usap, Kate. Masayang-masaya ako na nakita kita ngayon. Matagal ko nang hinihiling sa Mommy mo na makausap ka. Madalas lang niyang isagot na tumityempo pa siya.”
“I’m sorry, Dad.”
“It’s alright. Kalimutan na natin ang nangyari. Ang mahalaga ay nakita na kita. I’ll catch up with you. Wrong timing lang siguro.” Nakangiting sabi nito at nanunudyong kumindat pa.
“Dad, kaibigan ko lang siya.” Pagtatanggol niya sa sarili. Tumawa ito nang malakas.
“For now.” Biro pa nito. Nakita niyang ngumingiti si Haley at si Seoff naman ay pasimpleng tumatawa sa tabi niya. Siniko niya ito.
“Pa’no? Kailangan na naming umalis.” Paalam ng Daddy niya at muli siya nitong niyakap nang mahigpit. Tinugon niya iyon ng mas mahigpit.
“Bye.” Huling sabi nito at hinawakan pa ang pisngi niya.

CHAPTER 10
Inabot ni Seoff ang kaliwang kamay ni Katelyn at dinala iyon sa labi nito upang halikan. Mukhang nakagawian na nito iyon. But she felt good. Saka hindi pa rin binitawan iyon at inilagay na iyon sa kambiyo ng sasakyan nito. Magkapatong ang kamay nila dono. Itinuon na nito ang atensyon sa pagmamaneho.
“Salamat.” Sabi niya. Ngumiti ito.
“Wala akong kinalaman ‘don. Siguro destiny na rin ang naglapit sa inyo.” Sagot nito na nasa kalye ang tingin.
“Isa ka sa dahilan kung bakit napatawad ko na si Daddy.” Saad niya. Saglit itong lumingon sa kanya at umiwas din.
“Bakit?”
She sighed. “Dahil mahalaga sa’kin ang mga sinabi mo. Dahil, gusto ko nang maging masaya.” Totoo sa loob niyang sagot. Humigpit ang hawak nito sa kamay niya.
 “I’m really happy tonight.” Panay iling nitong sabi. Hindi pa nito napaigilang tumawa. “Ilang gabi ko nang iniisip kung paano kita tutulungang mapatawad ang daddy mo. I’m really worried. Dahil ayokong habang buhay kang ganyan. I want happiness for you, Kate.” Umangat ang kamay nito at hinawakan ang pisngi niya. Hinawakan naman niya ang kamay nitong nasa pisngi. At kahit nasa kalsada ang mga mata nito ay alam niyang masayan iyon.
“Salamat talaga, Seoff. I would never forget my first date. At nagpapasalamat ako na ikaw ang kasama ko.” Taos puso niyang sagot.
“Walang anuman.” Sabi nito at tinanggal ang kamay sa pisngi niya. Lumipat na iyon sa manubela. “I can imagine Anika’s face right now. She’s happy as you are. Dahil kung hindi kami nagka-usap nang araw na iyon ay hindi niya masasabi ang tungkol sa sitwasyon n’yo. Hindi ko malalaman ang tungkol sa dating issues ninyong dalawa. I know it was just a silly bet dahil alam kong gusto ko ang gagawin ko but I never-”
“Bet?” agap niya sa mahabang sinabi nito. Tiningnan niya ito. “Anong bet ang sinasabi mo. At saka sinabi sa’yo ni Anika na hindi siya pwede siyang makipag-date? Anong ibig sabihin nito, Seoff?”
Hindi kaagad ito nakapagsalita. Kung hindi ito nagmamaneho ay kitang-kita niya ang gulat sa mukha nito. Biglang umahon ang galit sa kanya. Kung tama ang pagkakaintindi niya ay isang pustahan lang pala ng nangyayari. Na mayroon lang usapan ang binata at si Anika. Na hindi totoo ang lahat ng ipinapakita nito.
“Kate, wait. Before you conclude listen to me first. It was just a silly talk. Nabanggit lang sa’kin ni Anika na hindi siya pwedeng makipag-date unless you date. I…I just thought-”
“How dare you?” galit niyang agap dito. Taas baba ang dibdib dahil sa namumuong inis at galit hindi lang dito kundi pati na rin sa sariling kapatid. “Pumayag ka sa kalokohan ng kapatid ko para matupad ang gusto niya. Alam mo Seoff, I hate you! Itigil mo ang sasakyan. Bababa ako.”
“Kate, sadali lang. It was just a bet. Hindi ko naman sineryoso ‘yon. I really wanted to sue you. Kate naman-” sabi nito na hindi siya sinunod.
“Stop the car! Sinungaling ka!” Mariin niyang sigaw dito. Kuyom ang mga palad siyang nakatingin dito.,
“Kate, please.” Puno ng pagsusumamo ang tinig nitong tugon.
“No!” sigaw niya at tinakpan ang mga tainga. Ayaw na niyang marinig ang mga sasabihin pa nito. Nag-iwas siya ng tingin at mariing pumikit. Saka hindi na napigil ang damdamin at nangilid na ang luha.

Marahas ang naging pagsara ng pinto sa kotse nang makababa si Katelyn. Napangiwi si Seoff saka tahimik na bumaba upang sundan ito hanggang makapasok ng bahay ng mga Quiñones.
“Kate, kausapin mo naman ako.” Sabi niya habang nakasunod dito. Hindi naman siya nito. Nagpabuntong-hininga siya.
“Hi, kumusta ang play? Boring ‘no?” bungad na bati ni Anika sa kanila. Hindi ito sinagot ng dalaga. Tumingin si Anika sa kanya.
“Hindi naman.” Simple niyang sagot. Noon lumapit ang Mommy ni Katelyn. Kahit ito ay excited.
“Kumusta ang date?”
“Sa susunod huwag mo akong gagamitin sa mga kalokohan mo. Kung gusto mong makakuha ng lalaki humanap ka ng sarili mong paraan.” Si Katelyn sa basag na tinig.
“Huh?” takang reaksyon ni Anika.
Kahit ang ginang ay ganoon din. “Hindi ko maintindihan. Linya ba ‘yan sa play na pinanood n’yo?”
“Anika set on this stupid date. Ganyan na ba talaga kalala ang kapatid kong ‘yan?” Patuloy ni Katelyn.
“Kate…”
“Pinagpustahan nila ako, Mommy. Ginawa nila ‘yon para makapag-date na si Anika. I hate them both!” umiiyak na sigaw ng dalaga saka humahangos na lumayo. Wala nagawa ang mga harap nito. Kahit siya ay naiwang hindi alam kung paano pakikitunguhan ang nangyari. Tiningnan niya ang ginang. Nagtatanong ang mga mata nito.
“Nalaman niya na may napag-usapan kami ni Anika na aalukin ko siya ng date para…” Sabi niya sa mababang tinig. “Pero Tita, hindi gano’n ‘yon. Hindi naman seryoso ‘yon. Tita please, maniwala kayo sa’kin.”
“Oh my God.” Buong pag-aalalang reaksyon ng ginang. Si Anika naman ay nawala ang kakulitan. “Bakit ganito ang nangyari? Nikka, mag-usap tayo. I’ll talk to you some other time.” ”
“I guess I have to go.” Tumango siya at nagpaalam hindi dahil gusto niyang takasan ang problema. Sa tingin lang niya mas kailangang mag-usap ng mag-iina. Saka na niya kakausapin si Mrs. Quiñones.
 “I’m sorry, Tita. Pero sasabihin ko lang na nakita ni Kate ang daddy niya sa theater kanina. And I think they’re okay now.”
“Salamat.” Simpleng sagot nito. Nakaunawa siyang tumango at mabigat ang loob na lumabas ng bahay.

Nasa veranda si Katelyn upang doon magpalipas ng galit. Panay ang pahid niya sa luha na mabilis na tumutulo. Hindi niya inaasahan na gagawin iyon ni Anika sa kanya. Maraming bagay silang hindi napagkakasunduan ngunit hindi niya akalain na gagawa ito ng bagay na masasaktan siya.
Namalayan niya ang paglapit ng alam niyang si  Anika kaya tahimik siyang nag-angat ng katawan mula sa pagkakasandal sa upuan kahoy.
“Ate, usap tayo.” Panimula nito.
“Anika, please huwag mo muna akong guluhin. Kung pinapunta ka ni Mommy dito para kausapin ako pakisabi ayoko. ”
 “Ate, I’m sorry. Wala naman akong masamang intesyon doon. Napag-usapan lang namin ni Kuya Seoff-” nanginginig ang tinig nitong tugon. Noon siya nito tinapunan nang tingin.
“Anika, ano ba? Kung miserable ang tingin mo sa buhay ko wala ka nang pakialam. Hindi mo dapat ginawa ‘yon. You’re so selfish, Anika.” Galit niyang sabi.
“Hindi ko sinasadya, Ate.” Mababa ang tinig nitong tugon.
She snorted. “Oo nga naman. Hindi mo nga naman sinasadya ang mga actions mo. Na palaging gusto mo ikaw ang nasusunod. Na nasa sa’yo ang atensyon ng lahat. You love to be adored, right? Addict ka sa atensyon!”
“Ate, nakakasakit ka na.” umiiyak nang sabi nito.
“At ako hindi nasaktan sa ginawa mo?” pagalit niyang sigaw nang harapin ito. “I’m hurting like hell right now, Anika. Dahil sa ginawa ninyo ni Seoff. Si Seoff ang dahilan kung napatawad ko na si Daddy. Dahil sa wakas natuto akong maging masaya. Ngayon ko lang naramdaman ‘to, Nikka.” Pagkasabi noon ay muli siyang napaiyak.  Natigilan ito. Tumabi ito sa kanya.
“Alam ko hindi ka maniniwala pero mahal kita, Ate. Totoong nasasaktan ako kapag ganyan ka. Gusto kong maging masaya ka. I’m really sorry.” Umiiyak na rin nitong sabi sa kanya.
“Ewan ko. Below the belt ang ginawa mo, Anika. Tigilan mo muna ako.” Tugon niya at patakbong lumayo at pumasok sa bahay.

Seoff cannot take the distance. Kanina pa niyang pinapanood si Katelyn habang tahimik na kumikilos sa site. Kanina pa rin siya nitong hindi kinakausap.
Dalawang araw na ang nakalipas at mukhang galit pa rin ito sa kanya . Wala pa rin siyang narinig mula dito. Tinawagan niya ito kinabukasan ngunit hindi nito sinasagot ang cellphone. He did try to call at the house. Ngunit si Anika ang nakausap niya at sinabing hindi pa lumalabas ng kwarto nito si Katelyn. Nahihirapan nga daw ang mag-ina na kausapin ang dalaga.
Until today.
Nakita siya ni Katelyn nang dumating ito. Sigurado siya doon. Nginitian niya ito ngunit parang itong walang nakita. Hindi na tuloy niya nagawang makalapit.
“Hi.” bungad niya nang hindi niya matiis at lumapit na sa dalaga.
Kumilos ang mga mata nito upang tingnan siya ngunit muli iyong bumalik sa pagkakatungo sa report ng project.
“Bad mood ka yata. Bad hair day? Okay naman ang buhok mo.” Patuloy niya. Hinawakan pa niya ang buhok nito ngunit marahas itong umiwas. Lumayo ito sa kanya.
Seoff immediately felt the coldness. Nagbuntong-hininga siya upang kalmahin ang sarili. Kung dati ay natutuwa siya sa mga ganoong reaksyon nito ngayon ay iba na. Naaapektuhan na siya dahil alam niyang may mabigat na dinadala ang dalaga. Na may dahilan kung ang pagiging masungit nito. At may kinalaman siya kung bakti ito nagkakaganoon. Dahil hindi man sinasadya ay may kasalanan siya.
“May nakita akong bagong restaurant d’yan sa malapit. Samahan mo ako, kain tayo.” Pagbabakasali niya.
“Ayoko.” Napakaiksi at walang buhay nitong sagot. Tumalikod ito at lumapit sa nakalatag na mga plano.
“Samahan mo na lang ako kung ayaw mong kumain.” Sinubukan niyang mangulit.
“Kasasabi ko lang na ayoko di’ba?” masungit nitong sagot at tumingin sa kanya. Kaagad niyang nasalamin ang tila pagod at malungkot na tingin nito. Pilit lamang iyong itinatanggi ng ikinikilos nito.
“Hindi ba pwede?” He insisted. Kung kinakailangang doblehin niya ang kakulitan ay gagawi niya.
“Fine!” padabog nitong sagot at naunang lumabas ng tent. Sumunod siya dito.
Nang makaabay siya dito ay kaagad niyang inabot ito at niyakap sa balikat. He expected her to get mad and yell but she didn’t. Hinalikan ang ulo nito saka tumungo.
“I’m really, really sorry. Hindi ko plano na gawin sa’yo ‘yon. Totoong naisip naming pareho ni Anika pero hindi naming inisip na saktan ka. Sana bigyan mo pa ako ng chance. Narito lang ako kung gusto mo ng kausap. ” Bulong niya habang yakap pa rin ito habang naglalakad sila.
Wala siyang narinig na reaksyon mula sa dalaga. Hindi rin ito kumilos upang lumayo. Hinayaan lamang nitong nakahilig ang ulo nito sa kanya habang yakap niya ito. Lalo niyang hinigpitan ang yakap. Na parang sa paraang iyon ay matatanggal niya ang lahat ng mabigat nitong nararamdaman. Without any word, Seoff felt her hurt.
“Kung sundin ko man ang sinasabi mo, sigurado kaya ako na hindi mo ako bibitawan? O dahil gusto mo lang akong pagbigyan.” narinig niyang sabi nito sa basag na boses at bumitaw sa kanya.
Naiwan siyang dahan-dahang bumabagal ang lakad habang pinapanood ang dalagang pumasok ng restaurant.

CHAPTER 11
Alam ni Katelyn na nahihilo na siya ngunit sigurado siya na kaya pa niya. Pangatlong bote na niya ng light beer at nagsisimula nang umepekto sa kanya ang alak. Kahit maingay sa kinaroroonan niyang bar ay wala siyang pakialam. Basta ang alam niya ay kailangan niyang uminom.
          She knew she was angry. Dahil kay Seoff. Dahil pinaasa nito. She thought she knew how to handle her life. Siya ang mismong lumalayo sa ideya ang pagmamahal. Kontento na siya sa piling ng pag-iisa. At kumportable na siyang walang nagpapahalaga sa kanya. Kahit bilang sa pagiging babae man lang. Ngunit nagulo ang lahat sa kanya dahil sa isang binata na nakita niya sa hardin. Lahat nabago at noon lamang niya naranasan at naramdaman.
          She experienced blushing for the first time. She got excited every time she would lay her eyes on a man for the first time. Na sa unang pagkakataon ay na-intimidate siya sa isang lalake. Not the most of the time opposite. Tanging si Seoff lamang ang nakakapagpangiti sa kanya. At wala nang oras na hindi ito sasagi sa isip niya.
          Ngunit mali pala ang lahat. Hindi pala totoo ang ipinakita nito sa kanya. Dahil lang pala iyon sa isang pustahan. Na sa una lamang magiging masaya ang buhay niya kung mamahalin niya ito. At darating din ang araw na paluluhain siya nito. Hindi imposibleng mangyari iyon. Dahil nangyari na.
          Paano niya pa gagawin sirain ang pangako sa sarili na hindi niya hahayaang balutin ng kapangyarihan ng pag-ibig sa isang lalake ang mundo niya? Ayaw niyang masaktan. Baka hindi niya kayanin. Hindi siya kasing tatag ng kanyang ina o ni Anika. She was weak as her annoyance to happiness. Paano niya maagawang lampasan iyon ngayon?
          Nang muli niyang abutin ang bote ay wala na itong laman. Sumenyas siya sa isang waiter ngunit hindi siya nito napansin. Noon siya tumayo.
          Dahil sa epekto ng alak ay biglang nahilo si Katelyn at akmang mabubuway siya. Ang akala niya ay papalo na sa sahig ang katawan niya ngunit may sumalo sa kanya.
          “Easy.” Anas ng isang pamilyar na boses.
Ayaw niyang ipagkamali ang sarili. Kilalang-kilala niya ang tinig na iyon na humaplos sa punog-tainga kahit sumisiklab ang ingay ng club music. Naramdaman niya ang paghawak sa baywang niya.
Dahan-dahan siyang lumingon kahit nahihilo. Si Seoff. Abut-abot ang hinga niya dahil sa pagsikdo ng puso niya. Halos yakap na siya nito. The sudden excitement ignited through her being. Hindi niya alam kung paano nangyari iyon ngunit parang hindi ginusto ng katawan niya na lumayo sa binata.
          “Iinum-inom ka. Hindi ka naman pala sanay.” sabi nito.
          Naramdaman niya ang pagbunton-hininga nito. Nangilabot bigla ang katawan niya nang sumagi ang hininga nito sa leeg pababa sa balikat niya. Noon niya naisip kung gaano sila kalapit sa isa’t-isa.
          “Bakit kailangan mo pa akong sundan dito?” kunwa’y pagalit niyang tanong upang maitago ang totoong nararamdaman.
Padarang niyang inalis ang kamay ng binata sa baywang niya. Lumakad siya at pinilit na umagapay kahit aminado siyang hilong hilo siya. But her mind was still functioning. Talagang umiikot lang ang paningin niya.
          Naramdaman niya bigla ang pagbalot ng coat at pag-akbay sa kanya. Tiningnan niya si Seoff at nakaagapay sa kanya. His eyes are bristling.
          “Hindi mo na kailangang ipaglandakan na maganda ang katawan mo sa buong club na ito. You are seductive enough to ruin one man’s crotch.” Dinig na dinig niya iyon kahit na muling kumalat ang malakas na tugtog.
Napamulagat at natigilan siya. She was both insulted though flattered. Naalala niya ang suot niya. Isang maiksing newspaper print halter dress na dala niya sa kotse kanina. Hindi niya alam kung bakit bigla niyang naisip na dalhin at isuot iyon. Marahil isang paraan iyon ng pagrereblede. Hindi niya sigurado.
          Nagpumiglas siya at lumayo. Noon ay nasa labas na sila ng club. But he only looked at her short and walked. Inis na inis siyang sumunod dito.
          Seoff pressed the alarm of his car. Ni hindi na siya pinagbuksan nito at sumakay lang. She is controlling her temper when she rode in the passenger seat.
          “Anong ibig sabihin ng sinabi mo kanina? At sino ka para sundan ako?” she asked furiously. Tinanggal niya ang coat at padabog na ibinato dito.
          Bahagaya lang itong umiwas. Kinuha nito ang coat at inihagis sa likod ng sasakyan. He looked at her.
          “Tingnan mo nga ang sarili mo. Kulayan mo lang buhok mo at mukha ka nang high-class prostitute. And in a minute or so, I want to believe that you want to make headlines just like the prints on your dress, a gossip to be precise.” He said.
          Dahil sa umahong galit ay nahampas niya nang malakas ang balikat nito. Mangiyak-ngiyak siyang sumadal at tinanaw ang labas. She knew that there was nothing wrong with the way she looks. Sinubukan lang naman niya ang style ni Anika. Modern and sexy. Liberation is part of the fashion now. Iyon ang madalas ibulas niya Anika sa kanila sa tuwing pagsasabihan nila ito sa suot nito.
          “Hindi ko kailangan ang opinyon mo. Pwede kong gawin ang lahat ng gusto ko.” Mariin niyang sabi.
          “Tulad ng ano? Magpakalasing? Tapos Ano? Maghahanap ng lalaking papatol sa’yo? What’s with you?” galit na rin nitong sagot sa kanya. Iyon ang unang pagkakataon na nakita niya itong ganoon.
          “Ano bang pakialam mo!?” Sigaw niya dito.
          “Mahal kita! Iyon ang pakilam ko.” Ganting sigaw nito.
          Hindi ang lakas ng tinig nito ang nagpagulat sa kanya kundi ang ginamit nitong salita. Para siyang natuklaw ng ahas dahil sa narinig. Tila bombang sumabog sa harap niya ang sinabi nito. Wala siyang nagawa kundi ang titigan ito.
“Totoo ba ang sinabi mo?” hindi tumitingin kay Seoff na tanong ni Katelyn habang nakatingin sa bintana ng sasakyan at pilit inilalayo ang tingin.
          Hindi siya bingi. Marahil nakainom siya ngunit malinaw pa sa kanya ang bawat pangyayari. Lalo na ang sinabi nito bago nila lisanin ang bar.
          Malakas itong nagbuga ng hangin. Saka itinabi at inihimpil ang sasakyan. Naghintay siya ng sasabihin nito. Hindi pa rin siya kumilos.
          “Paano mo sasagutin ang sinabi ko?” biglang tanong nito. Nairita siya doon.
          “Ako ang unang nagtanong.” Sagot niya. Sumandal siya at hinilot ang sentido upang kahit paano ay mawala ang hilo niya. She felt so stressed. Kung sa paglalasing niya o dahil kasama niya ang binata ay hindi niya alam.
          “Oo, totoo ‘yon.” Maiksi nitong sabi at mabilis siyang napalingon. Tumingin ito sa kanya. His eyes were like battling. Seryoso at maitim dahil lalim ng tingin nito. Hindi niya iyon natagalan kaya nag-iwas siya ng tingin. Napuno ng kaba at kalituhan ang pagkatao niya.
          “Kalimutan mo na. Hindi ako interesado sa’yo.” Bulas ng bibig niya ngunit may protesta naman sa puso niya.
          “Hindi iyan ang ipipakita mo.”
          She smirked and looked at him again. “At ano? Dahil lang lumabas tayo at hinalikan mo ako. Gano’n ba?”
          She saw his muscles on his face moved. Hudyat iyon na hindi na ito natutuwa sa pinupuntahan ng pag-uusap nila. Ngunit ano bang pakialam niya sa nararamdaman nito.
          “Huwag kang ipokrita para sabihin sa ‘kin na-”
          “Wala kang karapatang pagsalitaan ako nang ganyan.” She hissed to stop him. Nagulat siya sa ginawa nitong paghampas sa manubela at marahas na bumaba.
          She did not move. Bumaba ito at pumunta sa harap ng kotse at pinagsisipa ang hood. Noon siya bumaba upang sawayin ito. Nasa tabi lang sila ng kalsada at nakikita sila ng mga nagdadaang motorista.
          “Ano bang ginagawa mo?” galit niyang sabi dito. Tumingin ito sa kanya.
          “Iyan! Sa ganyan ka magaling. Ang iwasan ako at laging magalit sa’kin. I’m only trying to be nicest guy for you. For you to see me the way I want you to see. Ilang ulit na akong humihingi ng tawad. I really said na hindi ko sinadya ang nangyari. Isang walang kwentang usapan lang namin ni Anika ‘yon. Ni hindi nga namin pinlano. Dahil ang totoo ay gusto talaga kita.”
          Hindi kaagad nakapagsalita si Katelyn dahil nakita niya ang emosyon sa mukha nito. Malungkot ang mga mata nito ngunit galit ang pilit ipinapakita nito. Parang pinisil ang puso niya sa narinig na pagmamakaawa sa tinig nito. He was close to nagging but his voice was hurting. At ayaw niyang bigyan pansin iyon.
          “Ito ba ang gusto mo?” pasugod niyang sagot. Hinila niya ito at dinukwang ang batok nito saka marahas na hinalikan sa labi. Nagulat ang binata kaya hindi ito kaagad na nakatugon sa nangyari. Nakita na niyang panlalaki ng mga mata nito. But she closed her eyes. Ayaw niyang makita ang makatotohanang mga  tingin nito. Mayroon siyang nasisilip na busilak na damdamin mula roon at hindi niya matagalang titigan iyon.
          Then she felt his response. Bumuka ang labi nito humaplos ang lambot noon sa kanyang labi. Naalarma ang kanyang kalamnan dahil sa sensasyong mabilis na kumalat sa kanya. Kasunod ng paghablot nito sa kanyang baywang upang yakapin siya na tila inaangkin siya nito. Napunta sa pagitang nila ang mga kamay upang pigilan itong ngunit tila walang lakas iyon.
          His kiss went to intense. Bumubukulos ito hanggang sa kaloob-looban ng kanyang bibig na tila nangungusap ng pagtugon. Hindi na niya napigilan ang sariling pagbigyan ito.
           Their faces went places on that hot kiss. Nakalimutan ni Katelyn ang alab ng alak na tumama sa kanya at napalitan iyon ng pagkasaling sa halik na iyon. Kasabay ng paragasa ng nakakatakot na imahe ng isang damdamin. Marahas niya itong naitulak.
          “At itatanggi mo pa ang lahat?” tanong nito habang naroroon pa rin ang pagnanasa sa mga tingin nito sa kanya. Bahagya siyang napahiya.
          “Ano bang gusto mong mangyari?” pagpapaibabaw niya sa galit sa kabila ng paghabol sa hininga. “Wala akong sinabi sa’yo na sundan mo ako sa lahat ng oras at umastang superhero. I never asked you to be with me. Sino ba ang nag-utos sa’yo na gawin ang mga bagay na ginagawa mo? Hindi kita kailangan kaya huwag mo akong susumbatan ngayon.”
          “Yeah right. You were very much proud of your toughness. You thought you were so great being alone. Pero ang totoo, bitter ka. Hindi ba?” sagot nito.
          Nakuyom ni Katelyn ang mga kamay dahil sa namumuong inis para sa binata. Bakit ba pilit pa nitong pinakikialam ang nararamdaman niya?
          “Bakit ba hindi mo na lang ako pabayaan? Kung gusto ko man maging mag-isa. Kung gusto ko man maging malungkot habang buhay ay wala ka nang pakialam do’n. Ako ang pumili nito!” she exclaimed.
          Unti-unting namuo ang luha niya habang nakatitig sa binata. “Okay na ako eh. Hating those stupid cheesy stuffs? It is my piece of cake. Pinilit kong maging matigas. Bakit? Dahil ayokong mahulog sa mga katulad mo.”
          “Katulad ko? O katulad ng daddy mo.” He almost smocked.
          “Huwag mong idamay ang tatay ko dito. Huwag ka ring magmalinis. Paglalaruan mo lang din ako. Kaya huwag kang umasta na parang sa’kin na umiikot ang mundo mo.” Pagalit niyang sagot.
          “I did try my part. Sinubukan ko ang lahat para mapalapit sa’yo. Even now, ipinapakita ko pa rin ang totoong ako at ang totoong nararamdaman ko. Hindi ipinapakita ng paniniwala mo ang buong pagkatao ko. I am very much better than that.”
          Pinahid niya ang luhang kumalat na sa mukha niya. Ayaw niyang makita nito na naapekthuhan siya dito. “Iuwi mo lang ako. Walang patutunguhan ang pag-uusap na ‘to.”
          “Kate…”
          Marahas siyang humarap dito. “Ano?!”
          Ayaw na niyang humaba pa ang pag-uusap nila ay hindi na niya kayang ipangako sa sarili na pigilan ang nararamdaman. She was very close to admitting her feelings. Para nang madudurog ang puso niya sa ginagawang pagpigil sa sarili. Kung siya ang masusunod ay tumakbo na siya dito.
          Lumapit ito sa kanya. Muli siyang naalarma. Humakbang siya ng isa paatras to make a distance. Ngunit pinigil iyon ng binata at inabot ang kamay niya.
          “Sabihin mo sa’kin kung paano pigilan ang nararamdaman ko sa’yo. Habang lalo mo akong inilalayo sa’yo, lalo lang nadaragdagan ang kagustuhan kong mapalapit sa’yo. Kate, tigilan na natin ‘to. Just let me fall for you.”
He grabbed her nape and kissed her forehead. Muling sumaisip niya ang nangyari kani-kanina lang.
          Napapikit siya. It is because of the undeniable emotion exploded to her. Mabilis niyang naramdaman ang pag-iinit just by feeling his warmth. Tila sibat iyon na yumakap at humaplos sa puso niya.
          Niyakap siya nito. Hindi niya nagawang pigilan iyon. He wrapped his arms around her like she would fly anytime he unwanted to happen.
          “Gusto ko nang umuwi.” Pag-iwas niya at kumawala dito. Nagmamatigas siyang bumalik sa kotse nito at wala na itong nagawa kundi sumunod sa kanya.

CHAPTER 11
Alam ni Katelyn na nahihilo na siya ngunit sigurado siya na kaya pa niya. Pangatlong bote na niya ng light beer at nagsisimula nang umepekto sa kanya ang alak. Kahit maingay sa kinaroroonan niyang bar ay wala siyang pakialam. Basta ang alam niya ay kailangan niyang uminom.
          She knew she was angry. Dahil kay Seoff. Dahil pinaasa nito. She thought she knew how to handle her life. Siya ang mismong lumalayo sa ideya ang pagmamahal. Kontento na siya sa piling ng pag-iisa. At kumportable na siyang walang nagpapahalaga sa kanya. Kahit bilang sa pagiging babae man lang. Ngunit nagulo ang lahat sa kanya dahil sa isang binata na nakita niya sa hardin. Lahat nabago at noon lamang niya naranasan at naramdaman.
          She experienced blushing for the first time. She got excited every time she would lay her eyes on a man for the first time. Na sa unang pagkakataon ay na-intimidate siya sa isang lalake. Not the most of the time opposite. Tanging si Seoff lamang ang nakakapagpangiti sa kanya. At wala nang oras na hindi ito sasagi sa isip niya.
          Ngunit mali pala ang lahat. Hindi pala totoo ang ipinakita nito sa kanya. Dahil lang pala iyon sa isang pustahan. Na sa una lamang magiging masaya ang buhay niya kung mamahalin niya ito. At darating din ang araw na paluluhain siya nito. Hindi imposibleng mangyari iyon. Dahil nangyari na.
          Paano niya pa gagawin sirain ang pangako sa sarili na hindi niya hahayaang balutin ng kapangyarihan ng pag-ibig sa isang lalake ang mundo niya? Ayaw niyang masaktan. Baka hindi niya kayanin. Hindi siya kasing tatag ng kanyang ina o ni Anika. She was weak as her annoyance to happiness. Paano niya maagawang lampasan iyon ngayon?
          Nang muli niyang abutin ang bote ay wala na itong laman. Sumenyas siya sa isang waiter ngunit hindi siya nito napansin. Noon siya tumayo.
          Dahil sa epekto ng alak ay biglang nahilo si Katelyn at akmang mabubuway siya. Ang akala niya ay papalo na sa sahig ang katawan niya ngunit may sumalo sa kanya.
          “Easy.” Anas ng isang pamilyar na boses.
Ayaw niyang ipagkamali ang sarili. Kilalang-kilala niya ang tinig na iyon na humaplos sa punog-tainga kahit sumisiklab ang ingay ng club music. Naramdaman niya ang paghawak sa baywang niya.
Dahan-dahan siyang lumingon kahit nahihilo. Si Seoff. Abut-abot ang hinga niya dahil sa pagsikdo ng puso niya. Halos yakap na siya nito. The sudden excitement ignited through her being. Hindi niya alam kung paano nangyari iyon ngunit parang hindi ginusto ng katawan niya na lumayo sa binata.
          “Iinum-inom ka. Hindi ka naman pala sanay.” sabi nito.
          Naramdaman niya ang pagbunton-hininga nito. Nangilabot bigla ang katawan niya nang sumagi ang hininga nito sa leeg pababa sa balikat niya. Noon niya naisip kung gaano sila kalapit sa isa’t-isa.
          “Bakit kailangan mo pa akong sundan dito?” kunwa’y pagalit niyang tanong upang maitago ang totoong nararamdaman.
Padarang niyang inalis ang kamay ng binata sa baywang niya. Lumakad siya at pinilit na umagapay kahit aminado siyang hilong hilo siya. But her mind was still functioning. Talagang umiikot lang ang paningin niya.
          Naramdaman niya bigla ang pagbalot ng coat at pag-akbay sa kanya. Tiningnan niya si Seoff at nakaagapay sa kanya. His eyes are bristling.
          “Hindi mo na kailangang ipaglandakan na maganda ang katawan mo sa buong club na ito. You are seductive enough to ruin one man’s crotch.” Dinig na dinig niya iyon kahit na muling kumalat ang malakas na tugtog.
Napamulagat at natigilan siya. She was both insulted though flattered. Naalala niya ang suot niya. Isang maiksing newspaper print halter dress na dala niya sa kotse kanina. Hindi niya alam kung bakit bigla niyang naisip na dalhin at isuot iyon. Marahil isang paraan iyon ng pagrereblede. Hindi niya sigurado.
          Nagpumiglas siya at lumayo. Noon ay nasa labas na sila ng club. But he only looked at her short and walked. Inis na inis siyang sumunod dito.
          Seoff pressed the alarm of his car. Ni hindi na siya pinagbuksan nito at sumakay lang. She is controlling her temper when she rode in the passenger seat.
          “Anong ibig sabihin ng sinabi mo kanina? At sino ka para sundan ako?” she asked furiously. Tinanggal niya ang coat at padabog na ibinato dito.
          Bahagaya lang itong umiwas. Kinuha nito ang coat at inihagis sa likod ng sasakyan. He looked at her.
          “Tingnan mo nga ang sarili mo. Kulayan mo lang buhok mo at mukha ka nang high-class prostitute. And in a minute or so, I want to believe that you want to make headlines just like the prints on your dress, a gossip to be precise.” He said.
          Dahil sa umahong galit ay nahampas niya nang malakas ang balikat nito. Mangiyak-ngiyak siyang sumadal at tinanaw ang labas. She knew that there was nothing wrong with the way she looks. Sinubukan lang naman niya ang style ni Anika. Modern and sexy. Liberation is part of the fashion now. Iyon ang madalas ibulas niya Anika sa kanila sa tuwing pagsasabihan nila ito sa suot nito.
          “Hindi ko kailangan ang opinyon mo. Pwede kong gawin ang lahat ng gusto ko.” Mariin niyang sabi.
          “Tulad ng ano? Magpakalasing? Tapos Ano? Maghahanap ng lalaking papatol sa’yo? What’s with you?” galit na rin nitong sagot sa kanya. Iyon ang unang pagkakataon na nakita niya itong ganoon.
          “Ano bang pakialam mo!?” Sigaw niya dito.
          “Mahal kita! Iyon ang pakilam ko.” Ganting sigaw nito.
          Hindi ang lakas ng tinig nito ang nagpagulat sa kanya kundi ang ginamit nitong salita. Para siyang natuklaw ng ahas dahil sa narinig. Tila bombang sumabog sa harap niya ang sinabi nito. Wala siyang nagawa kundi ang titigan ito.
“Totoo ba ang sinabi mo?” hindi tumitingin kay Seoff na tanong ni Katelyn habang nakatingin sa bintana ng sasakyan at pilit inilalayo ang tingin.
          Hindi siya bingi. Marahil nakainom siya ngunit malinaw pa sa kanya ang bawat pangyayari. Lalo na ang sinabi nito bago nila lisanin ang bar.
          Malakas itong nagbuga ng hangin. Saka itinabi at inihimpil ang sasakyan. Naghintay siya ng sasabihin nito. Hindi pa rin siya kumilos.
          “Paano mo sasagutin ang sinabi ko?” biglang tanong nito. Nairita siya doon.
          “Ako ang unang nagtanong.” Sagot niya. Sumandal siya at hinilot ang sentido upang kahit paano ay mawala ang hilo niya. She felt so stressed. Kung sa paglalasing niya o dahil kasama niya ang binata ay hindi niya alam.
          “Oo, totoo ‘yon.” Maiksi nitong sabi at mabilis siyang napalingon. Tumingin ito sa kanya. His eyes were like battling. Seryoso at maitim dahil lalim ng tingin nito. Hindi niya iyon natagalan kaya nag-iwas siya ng tingin. Napuno ng kaba at kalituhan ang pagkatao niya.
          “Kalimutan mo na. Hindi ako interesado sa’yo.” Bulas ng bibig niya ngunit may protesta naman sa puso niya.
          “Hindi iyan ang ipipakita mo.”
          She smirked and looked at him again. “At ano? Dahil lang lumabas tayo at hinalikan mo ako. Gano’n ba?”
          She saw his muscles on his face moved. Hudyat iyon na hindi na ito natutuwa sa pinupuntahan ng pag-uusap nila. Ngunit ano bang pakialam niya sa nararamdaman nito.
          “Huwag kang ipokrita para sabihin sa ‘kin na-”
          “Wala kang karapatang pagsalitaan ako nang ganyan.” She hissed to stop him. Nagulat siya sa ginawa nitong paghampas sa manubela at marahas na bumaba.
          She did not move. Bumaba ito at pumunta sa harap ng kotse at pinagsisipa ang hood. Noon siya bumaba upang sawayin ito. Nasa tabi lang sila ng kalsada at nakikita sila ng mga nagdadaang motorista.
          “Ano bang ginagawa mo?” galit niyang sabi dito. Tumingin ito sa kanya.
          “Iyan! Sa ganyan ka magaling. Ang iwasan ako at laging magalit sa’kin. I’m only trying to be nicest guy for you. For you to see me the way I want you to see. Ilang ulit na akong humihingi ng tawad. I really said na hindi ko sinadya ang nangyari. Isang walang kwentang usapan lang namin ni Anika ‘yon. Ni hindi nga namin pinlano. Dahil ang totoo ay gusto talaga kita.”
          Hindi kaagad nakapagsalita si Katelyn dahil nakita niya ang emosyon sa mukha nito. Malungkot ang mga mata nito ngunit galit ang pilit ipinapakita nito. Parang pinisil ang puso niya sa narinig na pagmamakaawa sa tinig nito. He was close to nagging but his voice was hurting. At ayaw niyang bigyan pansin iyon.
          “Ito ba ang gusto mo?” pasugod niyang sagot. Hinila niya ito at dinukwang ang batok nito saka marahas na hinalikan sa labi. Nagulat ang binata kaya hindi ito kaagad na nakatugon sa nangyari. Nakita na niyang panlalaki ng mga mata nito. But she closed her eyes. Ayaw niyang makita ang makatotohanang mga  tingin nito. Mayroon siyang nasisilip na busilak na damdamin mula roon at hindi niya matagalang titigan iyon.
          Then she felt his response. Bumuka ang labi nito humaplos ang lambot noon sa kanyang labi. Naalarma ang kanyang kalamnan dahil sa sensasyong mabilis na kumalat sa kanya. Kasunod ng paghablot nito sa kanyang baywang upang yakapin siya na tila inaangkin siya nito. Napunta sa pagitang nila ang mga kamay upang pigilan itong ngunit tila walang lakas iyon.
          His kiss went to intense. Bumubukulos ito hanggang sa kaloob-looban ng kanyang bibig na tila nangungusap ng pagtugon. Hindi na niya napigilan ang sariling pagbigyan ito.
           Their faces went places on that hot kiss. Nakalimutan ni Katelyn ang alab ng alak na tumama sa kanya at napalitan iyon ng pagkasaling sa halik na iyon. Kasabay ng paragasa ng nakakatakot na imahe ng isang damdamin. Marahas niya itong naitulak.
          “At itatanggi mo pa ang lahat?” tanong nito habang naroroon pa rin ang pagnanasa sa mga tingin nito sa kanya. Bahagya siyang napahiya.
          “Ano bang gusto mong mangyari?” pagpapaibabaw niya sa galit sa kabila ng paghabol sa hininga. “Wala akong sinabi sa’yo na sundan mo ako sa lahat ng oras at umastang superhero. I never asked you to be with me. Sino ba ang nag-utos sa’yo na gawin ang mga bagay na ginagawa mo? Hindi kita kailangan kaya huwag mo akong susumbatan ngayon.”
          “Yeah right. You were very much proud of your toughness. You thought you were so great being alone. Pero ang totoo, bitter ka. Hindi ba?” sagot nito.
          Nakuyom ni Katelyn ang mga kamay dahil sa namumuong inis para sa binata. Bakit ba pilit pa nitong pinakikialam ang nararamdaman niya?
          “Bakit ba hindi mo na lang ako pabayaan? Kung gusto ko man maging mag-isa. Kung gusto ko man maging malungkot habang buhay ay wala ka nang pakialam do’n. Ako ang pumili nito!” she exclaimed.
          Unti-unting namuo ang luha niya habang nakatitig sa binata. “Okay na ako eh. Hating those stupid cheesy stuffs? It is my piece of cake. Pinilit kong maging matigas. Bakit? Dahil ayokong mahulog sa mga katulad mo.”
          “Katulad ko? O katulad ng daddy mo.” He almost smocked.
          “Huwag mong idamay ang tatay ko dito. Huwag ka ring magmalinis. Paglalaruan mo lang din ako. Kaya huwag kang umasta na parang sa’kin na umiikot ang mundo mo.” Pagalit niyang sagot.
          “I did try my part. Sinubukan ko ang lahat para mapalapit sa’yo. Even now, ipinapakita ko pa rin ang totoong ako at ang totoong nararamdaman ko. Hindi ipinapakita ng paniniwala mo ang buong pagkatao ko. I am very much better than that.”
          Pinahid niya ang luhang kumalat na sa mukha niya. Ayaw niyang makita nito na naapekthuhan siya dito. “Iuwi mo lang ako. Walang patutunguhan ang pag-uusap na ‘to.”
          “Kate…”
          Marahas siyang humarap dito. “Ano?!”
          Ayaw na niyang humaba pa ang pag-uusap nila ay hindi na niya kayang ipangako sa sarili na pigilan ang nararamdaman. She was very close to admitting her feelings. Para nang madudurog ang puso niya sa ginagawang pagpigil sa sarili. Kung siya ang masusunod ay tumakbo na siya dito.
          Lumapit ito sa kanya. Muli siyang naalarma. Humakbang siya ng isa paatras to make a distance. Ngunit pinigil iyon ng binata at inabot ang kamay niya.
          “Sabihin mo sa’kin kung paano pigilan ang nararamdaman ko sa’yo. Habang lalo mo akong inilalayo sa’yo, lalo lang nadaragdagan ang kagustuhan kong mapalapit sa’yo. Kate, tigilan na natin ‘to. Just let me fall for you.”
He grabbed her nape and kissed her forehead. Muling sumaisip niya ang nangyari kani-kanina lang.
          Napapikit siya. It is because of the undeniable emotion exploded to her. Mabilis niyang naramdaman ang pag-iinit just by feeling his warmth. Tila sibat iyon na yumakap at humaplos sa puso niya.
          Niyakap siya nito. Hindi niya nagawang pigilan iyon. He wrapped his arms around her like she would fly anytime he unwanted to happen.
          “Gusto ko nang umuwi.” Pag-iwas niya at kumawala dito. Nagmamatigas siyang bumalik sa kotse nito at wala na itong nagawa kundi sumunod sa kanya.
       
CHAPTER 12
“Ate.” Narinig ni Katelyn ang tinig ni Anika. Matamlay siyang lumingon habang hindi kumikilos sa pagka-upo sa ibabaw ng veranda nila.
          Lumapit ito kasunod ang isang lalake. He seemed same as age of her sister. Gwapo ito. Hindi maipagkakaila.
          “Siya na ba si ‘He’?” naitanong niya. Nagtaka ang lalake at napangiti si Anika.
          “This is Lance.” Anito saka tumingin sa kasama. “Ate Katelyn ko.”
          “Hi, Good afternoon.” Sagot ng binata. Inilahad nito ang kamay nito. Tinanggap niya iyon.
          “Hi.” Simple niyang sagot.
          “Ahm..Mag-a-unwind kami sa mall. Gusto mong sumama?” si Anika. Umiling siya habang nakaupo pa rin.
          Tila mabigat na nagbuntong-hininga ito at nakatingin pa rin sa kanya. Alam niyang sinusubukan nitong aliwin siya. Nagpapasalamat siya doon. But she was very down she can’t even cry.
          “Mag-iisang buwan na. Hindi mo pa rin ako kinakausap.” Sabi nito.
          “Just go.” Simple niyang taboy dito.
          Tumango ito. “Ate, just a reminder. Hindi lang ikaw ang nasaktan. It’s been hard for all of us when daddy left. Alam namin na nasasaktan ka pero mas nasasaktan kami sa nakikita namin sa’yo. Lagi mo sanang tatandaan na mahal ka namin ni Mommy at ni Daddy.”
          Huminga siya nang malalim at umayos siya ng upo at hinarap ito. “I’m sorry sa mga nasabi ko. Tapos na ‘yon. Napapagod na akong magalit sa’yo. Sana lang hindi mo na uulitin.”
          Nagliwanag ang mukha nito. “Thank you, Ate. I’m sorry talaga.” Masayang sabi nito at niyakap siya. Gumanti siya ng yakap. Gumaan kahit paano ay gumaa ang pakiramdam niya.
          “Narito pa pala kayo.” Narinig nila ang tinig ng ginana na papalapit sa kanila. Napalingon sila dito.
          “Ayokong ma-late kayong umuwi kaya umalis na kayo.” Pasimpleng paalalang taboy ng ginang sa dalawa. Humalik si Anika sa ginang at sa kanya.  Tahimik namang ngumiti si Lance sa kanila saka iniwan na sila ng mga ito.
           “May gustong kumausap sa’yo.” Anang ginang na inaabot ang telepono sa kanya. Hawak pa nito ang mouthpiece.
          “Mom, ayoko.” Tanggi niya na nasa isipan ay si Seoff ang nasa kabilang linya.
          “Daddy mo.” Saad ng ginang. Napaangat ang likod niya. Bumilis din ang tibok ng puso niya. Hindi siya nakakilos upang kuhanin ang aparatu. Nakatitig lang siya sa ginang na tila humihingi ng tulong dito.
          “Hi, Dad?” malungkot niyang sagot.
          “Anak, anong nangyari?”  Nang marinig iyon ay hindi na napigilan ni Katelyn na umiyak. And she was crying hard.      
“Dad…” sambit niya sa gitna ng pag-iyak. “I missed you…so m-much.”
          “Ako din, sweetie. Care to tell what happened to you and Seoff. Nakausap ko na si Anika at napagsabihan ko na. Nangako siya na hindi na niya uulitin ang ginawa niya.” Sabi nito.
          Pinahid niya ng likod ng palad niya ang kanyang luha at huminga ng malalim. Unti-unti nang gumagaan ang pakiramdam niya. Tila napakalaking bigat ang nawala sa dibdib niya. Noon lamang siya muling umiyak matapos ang ilang taon. She was not crying like that for years. At dahil pa ‘yon sa pag-ibig.
          Nakaramdam ng kirot ang puso niya nang maisip si Seoff. She really felt guilty right away. Dahil ipangtabuyan niya ito gayon ilang ulit na itong humingi ng patawad. Kasabay ng biglang pangungulila dito.
           “Anak, alam kong ako ang naging dahilan kung bakit naging matigas ka.”
          “Dad, tama na. Walang kayong kasalanan. Hindi ko lang alam ang lahat noon.” Agap niya.
          “Hindi ba pwedeng tuluyan mo nang kalimutan ang nangyari at kausapin mo na si Seoff? Alam kong mahal mo siya. Nakita ko ‘yon nang makita ko kayo sa parking lot. Sundin mo na lang puso mo at mahalin mo na siya.”
          “Dad…”
          “Come on, sweetie. Ikaw lang nahihirapan sa ginagawa mo.” Pangungumbinsi nito.
          “Dad, punta ka naman dito. Miss ka namin ni Anika.” Sagot na lang niya ngunit nakukumbinsi na rin siya sa sinabi nito.
          “I will, promise. Okay ka na ba?” tugon nito.
          Mahina siyang tumawa. “Okay na. Thank you, Dad. I love you.”
          “Love you too, Anak.” Sagot nito. “Bye.”
Naluluha pa rin niya ibinalik ang aparatu sa kanyang ina. “Mas okay sa pakiramdam hindi ba?”
Tumango siya kasabay ang paghugot ng hininga.

          The view was breathtaking. Ngunit iba ang nakikita ni Katelyn sa nakatalikod na si Seoff. Nakatukod ang mga siko nito sa kahoy pa lang na dingding ng ginagawang resort. Sa harapan nila ay ang nag-aagawang kulay kahel at dilaw na paligid dahil papalubog na ang araw. Habang tila nagkalat na alahas ang dagat dahil sa pagkinang nito. At ang marahan na ihip ng hangin ay pinapasayaw ang mga dahon ng puno sa paligid. Hindi tuloy niya magawang lumapit. Isang malalim na buntong-hininga ang ginawa.
          Tila naramdaman nito ang presenya niya kaya bahagya itong lumingon. “I’m sorry. I’m such an asshole.”
          “Bakit mo nasabi ‘yon?” kinakabahan niyang tanong habang lumalapit dito.
          “Hindi ko alam. Dahil siguro nasaktan kita.” Sagot nito. Noon ay nasa tapat na siya ng binata. Tumingin siya sa nakatagilid nitong mukha. Parang sinasalamin ng nagpapaalam na araw ang lungkot ng mukha nito.
          “Kinausap ako ni Daddy. Sinabi niya na patawarin na kita.” Sabi niya. Lumingon ito sa kanya. Kaagad naman siyang nag-iwas dahil sa tila nagwiwika nitong mga mata.
          “Susundin mo ba siya?” tanong nito kasunod ang isang tila pagkalalim na buntong-hininga. “Look, Kate. Alam na alam kong hindi ko dapat ginawa ‘yon. At maling-mali ako. Pero nagawa ko lang ‘yon dahil…dahil-”
“Dahil sa’kin.” Agap niya.
Humarap ito sa kanya at ganoon din ang ginawa niya. At hindi na rin niya pinigil ang sarili na abutin ang dibdib nito. Marahan niya iyong hinaplos. Kasunod ng mabilis na pamumuo ng luha.
“Ayoko nang pagsisihan kung ano ako noon. I was hurt. Kung-”
“Alam na alam ko ‘yon-” agap nito ngunit pinigil niya ito nang ilapat niya ang kanyang hintoturo sa labi nito.
“Kung ikaw ang nasa kalagayan ko, hindi mo rin pwedeng pagsisihan ang lahat. Pinili kong hindi umiyak dahil ayaw kong makita ng mundo kung gaano ako nasaktan. Hindi ako kasing tatag nina Mom at Anika. Kasing hina ako ng pride ko. At kahit gaano pang katagal na hindi ko na nakikita ang Daddy ko, nangungulila pa din ako sa kanya. I only did it because I love him. Pinagsinungalingan ko lang ang sarili ko. At isa pa, hindi ko alam kung ano ang totoo. Nagalit ako hindi lang dahil sa akala ko ay nasaktan n’yo ako ni Anika. Kundi dahil sa nasaktan ako dahil…mahal na kita.” Puno ng lungkot niyang sabi habang nagsisimulang tumulo ang mga luha niya.
“You know what?” Si Seoff. Kinuha nito ang kamay niyang nasa dibdib nito at dinala iyon sa labi nito. He kissed it so gently but very passionately. She sighed. “Noong una mo akong makita sa garden, maangas ang dating ko.”
Bahagya siyang nakatawa. Ganoon din ito nguint bumalik muli sa seryoso ang ekspresyon nito. She anticipated. “Pero nakita kita. At ang sabi ko, guguluhin ko ang buhay mo. Dahil nauna ka nang guluhin ang sa’kin sa una pa lang na sumilay ang mata ko sa’yo.”
Sandaling napigil ni Katelyn ang kanyang hininga. Panay pa rin ang kanyang pagluha. She was directly looking at him and she cannot be down on his emotion. Naramdaman niya ang kalooban nito.
“Bakit mahal mo pa rin ako pagkatapos ng lahat? Kahit na ilang beses kitang pinagtabuyan.” she asked.
Lalong itong lumapit sa kanya. Hawak na nito ang kanyang dalawang kamay. “Kanina habang nag-iisa ako dito, walang ibang nasa isip ko kundi ikaw. Kate, ikaw lang ang tanging babaeng sumubok sa pasensya ko. Sa determinasyon ko. Sa ego ko. Nang hindi mo ako kinakausap. I felt so damn useless. Mahal kita pero hindi sumasapat ‘yon para mahalin rin a-ako.”
Katelyn saw a tear from his eyes. Nanikip ang puso niya sa nakita. Pinaghalong guilt at inis sa sarili ang naramdaman dahil pinahirapan ni ang binata. Na naging napakasarado para sa pagmamahal.
“Seoff…” tanging anas niya. Hinaplos nito ang pisngi nito.
“Kate, mahal na mahal kita. Bigyan mo ako ng isa pang pagkakataon.” Sabi nito.
Hindi na napigil ni Katelyn ang sarili at niyakap ito nang buong higpit. Hindi magkamayaw ang kanyang kaligayahan dahil may isang taong naroon para sa kanya sa kabila ng lahat ng pagkukulang niya. Na sa kabila ng galit niya noon sa mundo ay naroon pala ang pangarap na tulad ng sinumang babae na mahalin ng katulad ni Seoff.
“I’m really sorry Seoff. Hindi ko sinasadya ang ginawa ko sa’yo. Ako ang bigyan mo ng pagkakataon na itama ang lahat.” Saad niya sa gitna ng pag-iyak. Bahagya itong kumalas sa kanya. Saka pinahid ang mga luha niya.
“Mahal kita. Matagal ko nang nararamdaman ito. Hindi ko lang maamin dahil sa katangahan ko.” Panay ang hikbi niyang patuloy.
“Hindi ko kayang ipangako ang isang perpektong relasyon, Kate. Ang tangi ko lang maipapangako ay ikaw lang mahal ko at ang mamahalin ko. I will not waste my life loosing you. I promise to make you the happiest woman alive because you made me the happiest man. Mahal na mahal na mahal kita…”
Ipinaloob nito sa mga palad niya ang pisngi niya at lumapat ang labi nito sa kanya. She answered it immediately. And more cravingly. Niyakap siya at  bahagyang iniangat siya habang maglapat pa rin ang mga labi nila.
Katelyn cannot hide her feelings anymore. Sisirain niya ang buhay kung patuloy lamang niyang ilalayo ang sarili sa binata.
“Sa restaurant, nadala ako sa mga sinabi mo. Kung hindi ko pa alam na inaasar mo lang ako no’n, papayag na akong pakasal sa’yo.” Sabi niya habang bahagyang lumayo dito.
“Totoo lahat ‘yon. In fact…” sagot nito at may dinudkot sa bulsa nito. Iyon ay ang singsing sa restaurant. Muling napaluha si Katelyn.
“Matagal ka na ring hinintay nito. Bubuin natin ang isang masayang mundo. Tayong dalawa, habang buhay.” Malambing at tagos sa pusong saad ni Seoff. Isinuot nito ang singsing sa kanya.
She smiled so sweetly. “Mas mahal na kita dahil d’yan.”
Tumawa ito. “Pero kailangan muna nating tapusin ang resort na ‘to kundi patay tayo kay Auntie.”
Tumawa rin siya. “Oo nga. Delikado ang lisensya ko pag nagkataon.” They both laugh and kissed again.